Wojna polsko-turecka 1683-1699

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna polsko-turecka
wojna polsko-turecka
Bitwa pod Parkanami.jpg
Bitwa pod Parkanami (mal. Juliusz Kossak)
Czas 1683-1699
Wojna polsko-turecka 1683-1699

Wiedeń - Parkany - Jazłowiec - Bojan - Wał Trajana - Jassy - Kamieniec Podolski - Pereryta - Uścieczko - Lwów - Podhajce

Potyczka z Tatarami (mal. Maksymilian Gierymski)

Wojna polsko-turecka 1683-1699 – konflikt zbrojny pomiędzy Rzecząpospolitą i Turcją. Wojna rozpoczęła się odsieczą wiedeńską w 1683 roku, a ukończyło ją podpisanie pokoju w Karłowicach w 1699 roku, na mocy którego Rzeczpospolita odzyskała ziemie utracone w poprzedniej wojnie z Turcją z lat 1672-1676 wraz z twierdzą w Kamieńcu Podolskim.

Ważniejsze wydarzenia wojny[edytuj | edytuj kod]

12 września – bitwa pod Wiedniem.
7-9 października – bitwa pod Parkanami.
Działania Andrzeja Potockiego na Podolu.
Wyprawa Kunickiego do Mołdawii.
Przystąpienie Polski do ligi antytureckiej.

Nieudana wyprawa mołdawska – bitwa pod Jazłowcem.

Wyprawa bukowińska hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jabłonowskiegobitwa pod Bojanem oraz przy Wale Trajana.

Kolejna wyprawa mołdawska – bitwa pod Jassami.

Oblężenie Kamieńca Podolskiego przez wojsko pod wodzą królewicza Jakuba Ludwika Sobieskiego i hetmana Stanisława Jana Jabłonowskiego.

Walki wojsk hetmana Jabłonowskiego – bitwa pod Smotryczem[1].

Wyprawa multańska hetmana Jabłonowskiego – chorągwiom husarii zostają w części odebrane kopie, jako nieprzydatne do walk z Tatarami.

Działania wojenne na terytorium Mołdawii – zgrupowanie jazdy Nikodema Żaboklickiego zajmuje Suczawę.

Ostatnia, największa wyprawa mołdawska – kampania pod osobistym dowództwem Jana III Sobieskiego. Bitwa pod Pererytą. Obsadzenie wojskami polskimi twierdzy w Târgu Neamţ i Soroce.

Budowa Okopów Św. Trójcy – umocnień blokujących dostawy zaopatrzenia do Kamieńca Podolskiego.

6 października – zwycięska bitwa pod Uścieczkiem stoczona przez wojska polsko-litewskie pod wodzą hetmanów Stanisława Jabłonowskiego i Jana Kazimierza Sapiehy.

Hetman Jabłonowski odparł najazd tatarski w II bitwie pod Lwowem.

17 czerwca – zmarł Jan III. Konfederacja niepłatnego wojska koronnego została zawiązana z podszeptu Potockich i Lubomirskich w celu osłabienia pozycji hetmana Jabłonowskiego

Królem polskim został August II Mocny.

Ostatnia kampania tej wojny połączonych wojsk polsko-litewsko-saskich.
8-9 września – bitwa pod Podhajcami stoczona pod dowództwem hetmana polnego koronnego Feliksa Potockiego.

26 stycznia – zawarcie pokoju w Karłowicach między Państwami Świętej Ligi, a Turcją.

Ważniejsze postaci tej wojny[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Korzon, Dzieje wojen w Polsce, tom III, Kraków 1912
  • Janusz Wojtasik,Podhajce 1698, Warszawa 2008
  • Marek Wagner,Stanisław Jabłonowski, hetman wielki koronny, Siedlce 2000
  • Witold Wasilewski,Wyprawa Bukowińska Stanisława Jabłonowskiego w 1685 roku, Warszawa 2002

Przypisy