Wojna rosyjsko-szwedzka (1554–1557)
| Wojny rosyjsko-szwedzkie Wojna rosyjsko-szwedzka (1554-1557) |
|||||||||||||||||
car Iwan IV
|
|||||||||||||||||
| Czas | 1554-1557 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Europa | ||||||||||||||||
| Terytorium | Inflanty | ||||||||||||||||
| Przyczyna | wojna o Inflanty | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
Wojna rosyjsko-szwedzka (1495-1497) - Wojny szwedzko-nowogrodzkie - Wojna rosyjsko-szwedzka (1554–1557) - Wojny inflanckie - Wojna rosyjsko-szwedzka (1590-1595) - Wojna rosyjsko-szwedzka (1610-1617) - Wojna rosyjsko-szwedzka (1656-1658) - III wojna północna - Wojna rosyjsko-szwedzka (1741-1743) - Wojna rosyjsko-szwedzka (1788-1790) - Gogland (1788) - Olandia (1789) - Rochensalm (1790) - Reval (1790) - Zatoka Wyborska (1790) - Krasnaja Gorka (1790) - Svenskund (1790) - Wojna rosyjsko-szwedzka (1808-1809) |
Wojna rosyjsko-szwedzka - konflikt poprzedzający wybuch wojny o tzw. Dominium Maris Baltici.
Walki rozpoczęły się w marcu 1555 roku, po uprzednich niewielkich starciach i incydentach granicznych. Rosjanie wyprowadzili na Finlandię atak siłami 10 tysięcy żołnierzy. Szwedzi dysponując siłami 1000 ludzi nie mogli się obronić, jednak wkrótce sprowadzono większe siły, złożone z 3 700 piechurów i 250 kawalerii. W walce brała również udział szwedzka szlachta, wspierając oddziały kawalerii. Głównym celem Szwedów było zdobycie Szlisselburga, Kexholmu i Kaporie. Szwedzi przystąpili do oblężenia Szlisselburg, jednak było ono źle przygotowane i zakończyło się klęską, gdy Rosjanie zaczęli stosować taktykę spalonej ziemi.
W kolejnym roku Rosjanie podjęli nową ofensywę, siłami 20 tysięcy ludzi, kierując się na miasto Wyborg, co zmusiło Szwedów do obrony. Po kilku dniach stacjonowania w okolicach Wyborga Rosjanie wycofali się jednak, lecz przyczyny tej decyzji nie są do końca jasne.
Traktat pokojowy podpisano 2 kwietnia 1557 w Nowogrodzie, na zasadzie status quo.
Bibliografia [edytuj]
- Eriksson, Bo (2007). Lützen 1632. Stockholm: Norstedts Pocket. pp. 41-43. ISBN 978-91-7263-790-0.