Wojny Rzymian z Germanami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojny Rzymian z Germanami

Vesontio - Aduatuca - Cibrica - Fryzja - Germania (I) - Germania (II) - Germania (III) - Germania (IV) - Las Teutoburski - Germania (V) - Germania (VI) - Długie Mosty - Idistaviso - wał angrywarski - Fryzja (II) - Germania (VII) - Germania (VIII) - Germania (IX) - Germania (X) - Castra Vetera - Vada - Bonn - Germania (XI) - Germania (XII) - Wojny markomańskie - Germania (XIII) - Germania (XIV) - Germania (XV) - Mediolan - Augusta Vindelicorum - Jezioro Garda - Piacenza - Fano - Pawia - Germania (XVI) - Lingones - Vindonissa - Germania (XVII) - Jezioro Bodeńskie - Reims - Brotomagum - Argentoratum - Germania (XVIII) - Germania (XIX) - Skarponna - Châlons sur Marne - Solicinium - Germania (XX) - Germania (XXI) - Argentovaria

Wojny Rzymian z Germanami rozpoczęły się w I w. p.n.e. i toczyły się aż do końca cesarstwa zachodniego (V w. n.e.), choć do pierwszych walk z Germanami doszło już pod koniec II w. p.n.e. podczas najazdu Cymbrów i Teutonów na Galię. W pierwszych czterech wiekach tego okresu wielokrotnie dochodziło do kampanii przeciwko licznym plemionom germańskim nad Renem, Dunajem oraz w głębi terytorium dzisiejszych Niemiec.

Początkowo Rzymianie osiągnęli szereg sukcesów, ale klęska w bitwie w Lesie Teutoburskim w 9 r. n.e. położyła kres ich ekspansji na północy kontynentu. W późniejszych latach wielokrotnie dochodziło do najazdów plemion germańskich na prowincje rzymskie nad Renem i Dunajem.

W IV w. Germanie zaczęli osiedlać się na ziemiach cesarstwa. W 410 germańscy Wizygoci prowadzeni przez Alaryka złupili Rzym po raz pierwszy, następnie w 455 Wandale pod wodzą Genzeryka po raz drugi. W 476 inny Germanin – Odoaker – obalił ostatniego cesarza cesarstwa zachodniego Romulusa Augustulusa.

Najważniejsze wydarzenia walk Rzymu z Germanami[edytuj | edytuj kod]