Wojska łączności

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Korpusówka wojsk łączności.
Żołnierze łączności w chwili odpoczynku.
Wojska łączności

Wojska łączności - rodzaj wojsk przeznaczony do organizowania łączności wojskowej w czasie pokoju i wojny zarówno w warunkach garnizonowych jak i polowych.

Wojska łączności występują we wszystkich rodzajach sił zbrojnych oraz rodzajach wojsk zapewniając im wszechstronną łączność stosownie do przeznaczenia bojowego i specyfiki działań.

Najbardziej typowe jednostki wojsk łączności (pododdziały i oddziały):

Najniższym szczeblem organizacyjnym Wojsk Lądowych, na którym występuje pododdział łączności jest batalion ogólnowojskowy — występujący w nim pluton dowodzenia, złożony jest z drużyn łączności. W brygadzie ogólnowojskowej znajduje się batalion dowodzenia, a w jego składzie kompania łączności. W dywizji występuje batalion dowodzenia, a jego składzie 3 kompanie i 1 pluton łączności.

Zadania łączności[edytuj | edytuj kod]

  1. zapewnienie dowódcy i sztabowi dowodzenia wojskami
    • zapewnienie terminowego przekazywania rozkazów i zarządzeń do podległych elementów ugrupowania bojowego i otrzymania od nich meldunków o zakresie realizacji otrzymywanych przez nie zadań
  2. zapewnienie dowódcy i sztabowi sterowania środkami rażenia
    • zapewnienie natychmiastowego przekazywania współrzędnych celów oraz sygnałów i komend
  3. zapewnienie wymiany informacji wiadomości w ramach współdziałania pomiędzy związkami taktycznymi, organizacyjnymi, przydzielonymi i wspierającymi oraz sąsiadów
  4. zapewnienie natychmiastowego przekazywania i otrzymywania sygnałów powiadamiania, ostrzegania i alarmowania

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 484. ISBN 83-11-06229-3.
  • Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975, s. 690.
  • Józef Urbanowicz [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. Tom 3. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1971, s. 524.