Wolfgang Larrazábal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Członkowie junty z 1958

Wolfgang Larrazábal, pełne nazwisko: Wolfgang Enrique Larrazábal Ugueto (ur. 5 marca 1911 w Carúpano, zm. 27 lutego 2003 w Caracas) – wenezuelski dowódca wojskowy, admirał i polityk, pełniący obowiązki prezydenta Wenezueli (1958).

Przed 1958 został w stopniu admirała dowódcą wenezuelskiej marynarki wojennej, cieszył się pełnym zaufaniem dyktatora kraju Marcosa Péreza Jiméneza. W wymienionym roku odmówił tłumienia buntu w wojsku przeciwko dyktaturze. W rezultacie Pérez Jiménez zbiegł na Dominikanę. W kraju władzę objęła junta, na czele której stanął Larrazábal[1]. Zyskał znaczną popularność w społeczeństwie[2]. 14 grudnia 1958, na dwa tygodnie przed planowanymi wyborami prezydenckimi, odszedł ze sprawowanej funkcji przewodniczącego junty. Jego kandydaturę wspierały Republikańska Unia Demokratyczna oraz Komunistyczna Partia Wenezueli[3]. Wybory przegrał jednak z Rómulo Betancourtem, uzyskując 902 tys. głosów przeciwko 1 284 092 oddanym na jego rywala[2].

Larrazábal piastował następnie funkcje ambasadora Wenezueli w Chile i senatora[2].

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M. F. Gawrycki, Wenezuela i rewolucja (boliwiariańska) w Ameryce Łacińskiej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2008, ISBN 978-83-7611-040-0, s.16-17
  2. 2,0 2,1 2,2 WOLFGANG LARRAZABAL
  3. M. F. Gawrycki, Wenezuela i rewolucja (boliwiariańska) w Ameryce Łacińskiej, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2008, ISBN 978-83-7611-040-0, s.22

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]