Wolno działająca substancja w anafilaksji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wolno działająca substancja w anafilaksji (SRS-A) - grupa leukotrienów cysteinylowych LTC4, LTD4 and LTE4 wydzielana przez komórki tuczne w czasie reakcji anafilaktycznej. Jest mediatorem reakcji nadwrażliwości typu I.

Została opisana w 1938 i 1940 przez Feldberga i Kellawaya, na podstawie obserwacji skurczu mięśni gładkich w tkance płucnej świni po ekspozycji na jad węża, jako SRS (Slow Reaction smooth muscle-stimulating Substance). Później, po odkryciu, że wydzielanie SRS zachodzi na drodze immunologicznej zmieniono nazwę na SRS-A[1].

Wywołuje przedłużony, powolny skurcz mięśni gładkich i odgrywa główną rolę w skurczu oskrzeli w astmie[2]. Skurcz oskrzeli nie jest odwracalny przez leki przeciwhistaminowe [3].


Przypisy

  1. Bengt Samuelsson. The discovery of leukotriens. „American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine”. 161 (2), s. S2-S6, 2000. PMID 10673217. 
  2. Howard R. Morris, Graham W. Taylor, Priscilla J. Piper, John R. Tippins: Structure of slow-reacting substance of anaphylaxis from guinea-pig lung (ang.). [dostęp 19.10.2010].
  3. Health on the net foundation: Slow-reacting substance of anaphylaxis (SRS-A) (ang.). [dostęp 19.10.2010].