Wolundr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wolundranglosaski bóg kowal i złotnik.

Według Eddy wraz z dwoma swoimi braćmi spotkał się z trzema łabędzimi-dziewczynami nad brzegiem pewnego jeziora. Żyli razem w miłości przez 7 lat, aż pewnego dnia księżniczki odleciały. Zrozpaczeni bracia ruszyli je odszukać, każdy inną drogą. Wolundra schwytał Nidud; król i jego rywal, który stwierdził, że kowal ukradł mu złoto. Za karę przeciął mu ścięgna w jednej nodze i wraz z jego kuźnią usunął na oddaloną wyspę. Kowal zemścił się jednak na królu zabijając jego dwóch synów - przybyli do niego w tajemnicy by obejrzeć jego skarby - odesłał mu ich odcięte głowy usiane drogimi kamieniami i osadzone w srebrze.

W brytańskiej mitologii zajął rolę ducha opiekuńczego, podobnie jak Hern Myśliwy.

Znany też jako: Wolund, Wayland, Wieland, Weland

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Arthur Cottereu - Słownik mitów świata., Wyd. „Książnica” 1996.
  • Andrzej M. Kempiński - Słownik mitologii ludów indoeuropejskich., SAWW, Warszawa 1993.
  • Andrzej M. Kempiński - Ilustrowany leksykon mitologii wikingów. Wyd. Kurpisz, 2007.
  • J. i C. Matthews – Mitologia Wysp Brytyjskich, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 1997.