Wolverhampton Wanderers F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wolverhampton Wanderers)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Wolverhampton Wanderers
Wolverhampton Wanderers
Pełna nazwa Wolverhampton Wanderers Football Club
Przydomek The Wolves (Wilki)
The Wanderers (Wędrowcy)
Barwy          
Data założenia 1877 (jako St. Luke's)
Liga Championship
Stadion Molineux Stadium,
Wolverhampton
Prezes Steve Morgan
Trener Kenny Jackett
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Wolverhampthon Wanderers –- angielski klub piłkarski z siedzibą w mieście Wolverhampton, z własnym stadionem Molineux Stadium, występujący w sezonie 2014/2015 w rozgrywkach Championship.

Klub został założony w 1877 roku. 11 lat później był jednym z dwunastu zespołów, które założyły Football League. Jest czterokrotnym zdobywcą Pucharu Anglii (po raz pierwszy w 1893, po pokonaniu Evertonu) i trzykrotnym mistrzem kraju (po raz pierwszy w 1954). W 1972 dotarł do finału pierwszej edycji Pucharu UEFA, jednak w dwumeczu nie sprostał Tottenhamowi Hotspur (remis 1:1 i porażka 1:2).

Głównymi lokalnymi rywalami klubu są West Bromwich Albion, Birmingham City i Aston Villa. Stadion klubu, Molineux Stadium przy Waterloo Road posiada cztery trybuny nazwane imionami trzech byłych graczy klubu: Billy'ego Wrighta, Steve'a Bulla i Stana Cullisa oraz byłego dyrektora Jacka Harrisa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Klub założony został w roku 1887 jako St. Luke's. Dwa lata później zespół połączył się z miejscową drużyną krykieta oraz futbolu The Wanderers i od tej pory nosił nazwę Wolverhampton Wanderers.

Przez pierwsze lata swojego istnienia klub swoje spotkania rozgrywał na Windmill Field i John Harper's Field. W roku 1889 przeniósł się na Molineux, który do dziś pozostaje jego stadionem.

W roku 1888 klub został jednym z 12 założycieli Football League. W inauguracyjnym sezonie zajął trzecie miejsce. Zespół dotarł jednak do finału Pucharu Anglii, w którym przegrał z Preston North End. Cztery lata później klub ponownie powtórzył to osiągnięcie, jednak tym razem wygrał 1:0 z Evertonem. Po 18 latach gry w najwyższej klasie rozgrywkowej Wolverhampton w roku 1906 spadł z First Division.

W roku 1908 i 1921 zespół dotarł do finału Pucharu Anglii, w tym jeden z nich wygrał. Dwa lata później drużyna ponownie spadła z ligi, jednak w następnym sezonie wywalczyła awans do Second Division zajmując pierwsze miejsce w rozgrywkach trzeciej ligi w rejonie północnym. W roku 1932 klub awansował już do First Division. Siedem lat później Wolves zostali wicemistrzami kraju, dotarli także do finału Pucharu Anglii, w którym polegli z Portsmouth.

Po II wojnie światowej, w roku 1954 Wolverhampton został mistrzem Anglii. Osiągniecie to powtórzył cztery lata później. W tym czasie swoje rozgrywki wygrała także druga, trzecia oraz czwarta drużyna Wolverhamptonu a młodzieżowy zespół zdobył Puchar Anglii. W następnym sezonie klub obronił swój tytuł, zaś rok później przegrał walkę o mistrzostwo kraju z Burnley. Zdobył za to Puchar Anglii.

W roku 1965 drużyna spadła do Second Division. Dwa lata później zajęła drugie miejsce w lidze i awansowała do najwyższej klasy rozgrywkowej. W sezonie 1971/1972 Wolverhampton dotarł do finału Pucharu UEFA. Przegrał w nim jednak po dwumeczu z Tottenhamem Hotspur. Dwa lata później klub po raz pierwszy zdobył Puchar Ligi pokonując w finale Manchester City. W sezonie 1976/1977 klub występował w drugiej lidze, jednak wygrał rozgrywki i awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej.

W roku 1982 klub ponownie spadł z ligi i ogłoszona została upadłość drużyny. Klub znalazł jednak nowego właściciela i awansował do pierwszej ligi. Po jednym sezonie w niej spędzonym ponownie spadł jednak do Second Division. W roku 1986 klub występował już w czwartej lidze i ponownie ogłoszono upadłość klubu. Wolverhampton kupił jednak sir Jack Hayward. W sezonie 1994/1995 klub występował już w Division One (drugiej lidze) i przegrał z Boltonem Wanderers play-offy o grę w Premier League. Dwa lata później znów nie awansował przegrywając walkę z Crystal Palace. Przez większą część sezonu 2001/2002 Wolves zajmowali drugie miejsce. Pod koniec rozgrywek klub spadł jednak na trzecią lokatę i przegrał półfinał play-offów z Norwich City.

Drużyna Wolverhampton Wanderers po awansie do Premier League

W następnym sezonie Wolverhampton wygrał jednak play-offy i awansował do Premier League. Po jednym roku spędzonym w pierwszej lidze drużyna spadła jednak do Championship. Dwa lata później Mick McCarthy został szkoleniowcem klubu, zaś w następnym sezonie za symboliczne 10 funtów oraz obietnicę zainwestowania 30 milionów funtów, klub kupił Steve Morgan. W sezonie 2008/2009 klub wygrał rozgrywki drugiej ligi i awansował do Premiership. Po trzech sezonach w najwyższej klasie rozgrywkowej w sezonie 2011/12 Wolves zajęli ostatnie, 20. miejsce i spadli do Championship.

Stale Solbakken (2012-2013)[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2012/2013 pierwszym szkoleniowcem Wolverhampton został norweski szkoleniowiec Stale Solbakken, przed którym postawiono jako cel powrót do Premier League. Sezon ligowy drużyna rozpoczęła od wyjazdowej porażki z Leeds United. Pierwsze mecze ligowe zespół grał nierówno, przeplatając zwycięstwa porażkami i remisami. W 5.kolejce nastąpiła wygrana z Leicester City i kolejne trzy zwycięstwa, kolejno z Ipswich Town, Peterborough United oraz Sheffield Wednesday.

W pierwszej fazie rozgrywek drużyna znajdowała się w górnej części tabeli. Pod koniec roku 2012 zespół dopadł kryzys, w listopadzie nie wygrał ani jednego spotkania. Wynikiem tego było miejsce w końcówce tabeli Championship na półmetku sezonu. Wilki odpadły także w początkowej fazie FA Cup po porażce z Luton Town. W efekcie 5 stycznia 2013 klub rozwiązał kontrakt z dotychczasowym trenerem Stale Solbakkenem.

Dean Saunders (2013)[edytuj | edytuj kod]

7 stycznia 2013 roku władze klubu przedstawiły nowego trenera, którym został były menadżer Doncaster Rovers Dean Saunders. Miał on za zadanie utrzymać klub w drugiej klasie rozgrywkowej w Anglii. Pierwszym meczem nowego szkoleniowca Wilków był domowy mecz na Molineux Stadium z Blackburn Rovers, zakończony remisem 1-1. Następnie drużynie nie wiodło się dobrze, styczeń i luty to okres w którym piłkarze nie wygrali żadnego meczu. Pierwsza wygrana w drugiej fazie sezonu nastąpiła 4 marca w spotkaniu z Millwall wygranym 2-0.

Marzec był dobrym miesiącem dla Wolverhampton, które wygrało trzy z czterech spotkań ligowych. Końcówka sezonu to jednak porażki zespołu walijskiego szkoleniowca, któremu nie udało się utrzymac drużyny w Championship. Po sezonie Saunders odszedł z klubu, z którym miał podpisany kontrakt do końca sezonu 2012/2013.

Kenny Jackett (2013-)[edytuj | edytuj kod]

Po spadku drużyny do trzeciej klasy rozgrywkowej w Anglii trenerem zespołu został walijski szkoleniowiec Kenny Jackett, który po sześciu latach rozstał się z Millwall[1]. W pierwszym sezonie swojej pracy w klubie wrócił do Championship, wygrywając ligę ze 103 punktami na koncie[2].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Najwięcej kibiców: 61 315 – z Liverpoolem (5 runda Pucharu Anglii, 11 lutego 1939)
  • Najwyższe zwycięstwo w lidze: 10:1 – z Leicester City (Division 2, 15 kwietnia 1938)
  • Najwyższa porażka w lidze: 1:10 – z Newton Heath (Division 1, 15 października 1892)
  • Najwyższe pucharowe zwycięstwo: 14:0 – z Cresswell's Brewery (3 runda Pucharu Anglii, 13 listopada 1886)
  • Najwięcej bramek dla klubu: 250 – Steve Bull

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Wolverhampton Wanderers.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Stan na 1 czerwca 2014
Nr Poz. Piłkarz
2 OB Irlandia Matt Doherty
4 PO Walia David Edwards
5 OB Anglia Richard Stearman
6 OB Anglia Danny Batth
7 PO Anglia James Henry
8 PO Anglia David Davis
9 NA Anglia Leon Clarke
10 PO Francja Bakary Sako
11 PO Szkocja Kevin McDonald
12 PO Irlandia Anthony Forde
13 BR Nigeria Carl Ikeme
14 PO Walia Lee Evans
Nr Poz. Piłkarz
18 OB Walia Sam Ricketts (kapitan)
19 PO Anglia Jack Price
20 NA Anglia Liam McAlinden
23 OB Anglia Ethan Ebanks-Landell
26 PO Anglia Scott Golbourne
27 NA Anglia Michael Jacobs
31 BR Irlandia Aaron McCarey
40 NA Francja Nouha Dicko
41 BR Anglia Jonathan Flatt
PO Anglia Tommy Rowe
NA Holandia Rajiv van La Parra

Piłkarze na wypożyczeniu[edytuj | edytuj kod]

Nr Poz. Piłkarz
15 NA Islandia Björn Bergmann Sigurðarson (w Molde do 31 grudnia 2014)

Przypisy

  1. Kenny Jackett: New Wolves boss targets immediate promotion (ang.). BBC Sport. [dostęp 9 czerwca 2013].
  2. A Great Day! (ang.). wolves.co.uk. [dostęp 4 maja 2014].