Women's Auxiliary Air Force

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Plakat zachęcający do wstępowania do WAAF

WAAF (Women's Auxiliary Air Force) – żeńska służba pomocnicza w Royal Air Force, siłach powietrznych Wielkiej Brytanii. Założona w czerwcu 1939 roku, miała swój udział w bitwie o Anglię.

Jednostka ta wykonywała te same zadania co mężczyźni, z wyjątkiem walki i latania samolotami bojowymi. Ich główne obowiązki koncentrowały się na balonach zaporowych. Ukryte w schronach prowadziły także obserwacje nad ilością i położeniem samolotów Luftwaffe, a dane z obserwacji przekazywały do dowództwa myśliwców. W czasie wybuchu II wojny światowej liczebność WAAF-u wynosiła 1700 osób. Cztery lata później, w 1943 roku liczba ta wzrosła do około 180 000 osób.

Podobne zadania w brytyjskich wojskach lądowych spełniały formacje Auxiliary Territirial Service (ATS), a w marynarce wojennej Women's Royal Naval Service (WRNS, popularnie Wrens po polsku wrenki). Członkinią ATS była – między innymi – księżniczka Elżbieta, późniejsza królowa brytyjska, Elżbieta II, służąca w roku 1945 jako kierowca i mechanik samochodowy.

Odpowiednikiem WAAF w czasie wojny była polska Pomocnicza Służba Kobiet (PSK, Pestki), pomocnicza formacja wojskowa, powstawała pod koniec 1941 z inicjatywy gen. Władysława Andersa, podczas tworzenia Polskich Sił Zbrojnych na terenie Związku Sowieckiego.

Do zadań kobiet służących w PSK należało: opatrywanie rannych, obsługa szpitali i kuchni, praca w szkołach dla sierot wojennych. Pracowały również jako sekretarki w sztabach i świetliczanki. W momencie najwyższej liczebności w szeregach PSK służyło około siedmiu tysięcy ochotniczek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Chandler (ed.): The Oxford Illustrated History of the British Army, Oxford University Press 1994, ISBN 0-19-869178-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Women's Auxiliary Air Force Association (ang.)