Woody Guthrie
| Woody Guthrie | |
Woody Guthrie, 1943 |
|
| Imię i nazwisko | Woodrow Wilson Guthrie |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1912 |
| Data i miejsce śmierci | 3 października 1967 Nowy Jork |
| Instrument | wokal, gitara, harmonijka ustna, mandolina, skrzypce |
| Gatunek | folk, protest song |
| Zawód | piosenkarz, autor piosenek |
| Aktywność | 1930-1956 |
| Instrument | |
| Martin 000-18, Gibson Southern Jumbo, Gibson J-45 | |
Woody Guthrie, właśc. Woodrow Wilson Guthrie[1] (ur. 14 lipca 1912 w Okemah, Oklahoma, zm. 3 października 1967 w Nowym Jorku[1]) – amerykański pieśniarz folk, gawędziarz. W 1988 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2]. Autor wielu piosenek z lat wielkiego kryzysu i II wojny światowej, i m.in. "This Land is Your Land". Najsłynniejszy przedstawiciel subkultury hobo. Ojciec Arlo Guthriego.
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Urodził się w Okemah w rolniczej Oklahomie, imiona otrzymał na cześć postępowego kandydata na prezydenta USA w wyborach 1912 roku – Woodrowa Wilsona.
W wieku 18 lat przeprowadził się do Teksasu, gdzie poznał i wkrótce poślubił swoją pierwszą żonę Mary Jennings, z którą miał troje dzieci. Po kilku latach opuścił rodzinę, by ruszyć wraz z falą migracji ofiar wielkiego kryzysu do Kalifornii. Podróże tego okresu odbiły się najwyraźniej w jego twórczości. W latach 1935–1937 śpiewał swoje piosenki w kalifornijskim radiu.
W 1939 bądź 1940 przeniósł się do Nowego Jorku znajdując uznanie w tamtejszych lewicowych i folkowych środowiskach. Tam też powstały jego pierwsze nagrania: kilka godzin opowieści i piosenek nagranych przez folklorystę Alana Lomaxa na potrzeby Biblioteki Kongresu oraz album Dust Bowl Ballads. W tym czasie rozpoczął też prace nad autobiografią Bound for Glory wydaną w 1943. W 1941 poznał Pete'a Seegera, przewędrowali razem Amerykę wzdłuż i wszerz, i przyłączył się do jego zespołu Almanac Singers. Gdy pod koniec 1941 USA przystąpiły do wojny, Woody wstąpił do armii. Będąc na przepustce, ożenił się z Marjorie Mazia, z którą miał czworo dzieci.
Pod koniec lat czterdziestych stan jego zdrowia zaczął się pogarszać, również jego zachowania budziły kontrowersje. Porzucił rodzinę i wyjechał do Kalifornii, gdzie ożenił się po raz trzeci (miał jedno dziecko z tego związku). Po powrocie do Nowego Jorku w 1954 błędnie diagnozowano u niego różne choroby (włączając alkoholizm i schizofrenię). Ostatecznie odkryto, że cierpi na pląsawicę Huntingtona. Choroba ta całkowicie uniemożliwiła mu dalszą twórczość. Do śmierci przebywał w nowojorskim szpitalu psychiatrycznym, gdzie opiekowała się nim jego druga żona Marjorie.
Wpływy [edytuj]
W początkowym okresie kariery Boba Dylana, był dla niego wzorem do naśladowania. Wpłynął na cały ruch folkowy końca lat 50. i z początków lat 60. XX w., szczególnie na takich muzyków jak Ramblin' Jack Elliott, John Sebastian, Phil Ochs, Tom Paxton i wielu innych[3].
Dyskografia [edytuj]
- 1940 – Dust Bowl Ballads (Folkways Records); 2000 (Buddha Records)
- 1972 – Greatest Songs of Woody Guthrie (Vanguard)
- 1987 – Columbia River Collection (Rounder Records)
- 1988 – Folkways: The Original Vision (Woody i Leadbelly) (Smithsonian Folkways)
- 1988 – Library of Congress Recordings (Rounder Records)
- 1989 – Woody Guthrie Sings Folk Songs (Smithsonian Folkways)
- 1990 – Struggle (Smithsonian Folkways)
- 1991 – Cowboy Songs on Folkways (Smithsonian Folkways)
- 1991 – Songs to Grow on for Mother and Child (Smithsonian Folkways)
- 1992 – Nursery Days (Smithsonian Folkways)
- 1994 – Long Ways to Travel: The Unreleased Folkways Masters, 1944–1949 (Smithsonian Folkways)
- 1996 – Almanac Singers (UNI/MCA}
- 1996 – Ballads of Sacco & Vanzetti (Smithsonian Folkways)
- 1997 – This Land Is Your Land, The Asch Recordings, Vol.1 (Smithsonian Folkways)
- 1997 – Muleskinner Blues, The Asch Recordings, Vol.2 (Smithsonian Folkways)
- 1998 – Hard Travelin', The Asch Recordings, Vol.3 (Smithsonian Folkways)
- 1999 – Buffalo Skinners, The Asch Recordings, Vol.4 (Smithsonian Folkways)
- 2007 – The Live Wire: Woody Guthrie in Concert 1949 (Woody Guthrie Publications)
- 2009 – My Dusty Road (Rounder Records}
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 William Ruhlmann: Biografia Woody Guthriego na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-20].
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2012-05-27].
- ↑ David Hajdu: Positively 4th Street. ss. 64–66