World Touring Car Championship
| World Touring Car Championship | |
_opening_lap.jpg) Wyścig na torze Suzuka w 2012 |
|
 2013 |
|
| Państwo | wiele krajów |
| Oficjalny skrót | WTCC |
| Dyscyplina | wyścigi samochodów turystycznych |
| Organizator rozgrywek | FIA |
| Data założenia | 1987, 2005 |
| Data rozwiązania | 1987 |
| Partner TV | Eurosport |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca | Roberto Ravaglia |
| Ostatni zwycięzca | Robert Huff |
| Najwięcej zwycięstw | Andy Priaulx (3) Yvan Muller (3) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Oficjalna strona internetowa | |
.jpg)
World Touring Car Championship (WTCC) – ogólnoświatowe wyścigowe mistrzostwa samochodów turystycznych organizowane przez FIA w 1987 i corocznie od 2005. Zastąpiły one serię European Touring Car Championship rozgrywaną w latach 1963-1988 i 2000-2004. Podczas danego sezonu odbywa się w sumie 10-12 rund złożonych z dwóch wyścigów każda na różnych torach wyścigowych. Obecnie seria ta uznawana jest za drugą (po Formule 1) co do ważności światową serię wyścigową organizowaną przez FIA.
Spis treści |
Historia [edytuj]
World Touring Car Championship po raz pierwszy zorganizowano w 1987 jako seria towarzysząca European Touring Car Championship. Dodatkowe rundy poza Europą odbyły się na torach Bathurst, Calder Park Raceway (oba w Australii), Wellington Street Circuit (Nowa Zelandia) i Fuji International Speedway (Japonia). W mistrzostwach brały udział samochody Grupy A. Mistrzem kierowców został Roberto Ravaglia w BMW M3 zespołu Schnitzer Motorsport, a w klasyfikacji uczestników wygrał Eggenberger Texaco Ford Nr 7, którym był Ford Sierra. Mimo sukcesu, seria WTCC trwała tylko jeden rok gdyż FIA obawiała się, że nowe mistrzostwa "odbiorą" pieniądze Formule 1.
W 1993, z powodu wysokiej popularności kategorii Superturystycznej, FIA zorganizowała puchar World Touring Car Cup składający się z pojedynczej rundy na torze Autodromo Nazionale di Monza. Wygrał go Paul Radisich w Fordzie Mondeo, podobnie jak edycję w 1994, tym razem na Donington Park, natomiast w 1995 mistrzem został Frank Biela w Audi A4 Quattro na torze Circuit Paul Ricard. W 1996 planowano rozegrać kolejną edycję pucharu na A1-Ring w Austrii jednak odwołano ją z powodu małej liczby zgłoszeń (10 samochodów).
W 2000, z pomocą ze strony FIA, wznowiono serię European Touring Car Championship zarzuconą w 1988, którą w 2005 zastąpiono ogólnoświatowymi mistrzostwami World Touring Car Championship. Od tego samego roku organizowany jest również na szczeblu europejskim coroczny puchar European Touring Car Cup składający się z pojedynczej rundy (oprócz edycji 2010 kiedy to odbyły się trzy rundy) z samochodami w trzech kategoriach: Super 2000, Superprodukcyjnej i Super 1600.
W całym sezonie 2005 wzięło udział najwięcej producentów w historii WTCC: Alfa Romeo, BMW, Chevrolet, Ford, SEAT i dwa prywatne zespoły Hondy z Accordami Euro R i Civikiem Type R, a w pojedynczych rundach znalazły się także dwa Peugeoty 407 i Toyota Altezza. Samochody były podzielone na trzy kategorie: Super 2000, Diesel 2000 i Superprodukcyjną. Tytuł mistrzowski wśród kierowców zdobył Andy Priaulx i powtórzył ten sukces jeszcze w 2006 i 2007. Już w 2006 z mistrzostw wycofał się Ford, natomiast rok później nie pojawił się Peugeot, a swój udział znacznie ograniczyła Honda. Był to także ostatni sezon dla Alfy Romeo[1]. W pojedynczej rundzie wziął za to udział Robert Dahlgren w Volvie S60 zasilanym bioetanolem. Pojedyncze starty zaliczył jeszcze w trzech następnych latach ale już w mniejszym Volvie C30, a w 2011 startował w pełnym już sezonie serii. W 2008 na cały sezon powróciła Honda i pojawiła się także Łada, a zrezygnowano natomiast z kategorii Superprodukcyjnej. Mistrzem został Yvan Muller z SEATa i ponownie w 2010 i 2011 ale tym razem w Chevrolecie. W 2009 zabrakło już całkowicie Hondy, a dla Łady był to ostatni sezon startów[2]. Mistrzostwo zdobył Gabriele Tarquini. W 2010 z fabrycznego zespołu zrezygnował SEAT, mimo to nadal pozostał zaangażowany w mistrzostwa[3]. W sezonie tym wprowadzono także nowy system punktacji[4]. W 2011 BMW, podobnie jak SEAT rok wcześniej, zaprzestało wystawiania zespołu fabrycznego[5], natomiast do mistrzostw dołączył najmłodszy kierowca w historii WTCC - Pepe Oriola, mając w chwili debiutu 16 lat, 8 miesięcy i 11 dni[6]. Wprowadzone zostały również nowe, turbodoładowane silniki o pojemności ograniczonej do 1600 cm³[7]. W 2012 wprowadzono punktację w kwalifikacjach[8], natomiast do rywalizacji powrócił Ford, a pod koniec sezonu także Honda. Mistrzem został po raz pierwszy Robert Huff.
Systemy punktacji [edytuj]
System obowiązujący w 1987
| Pozycja | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 20 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 3 | 2 | 1 |
System obowiązujący w latach 2005-2009
| Pozycja | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 10 | 8 | 6 | 5 | 4 | 3 | 2 | 1 |
System obowiązujący od 2010
| Pozycja | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Punkty | 25 | 18 | 15 | 12 | 10 | 8 | 6 | 4 | 2 | 1 |
Mistrzowie [edytuj]
Kierowcy [edytuj]
Producenci i zespoły [edytuj]
Marki samochodów [edytuj]
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Poniższa tabela przedstawia obecność poszczególnych marek samochodów w sezonach WTCC.
- kolor zielony – marka obecna w całym lub prawie całym sezonie
- kolor żółty – marka obecna w pojedynczych rundach
- kolor czerwony – marka nieobecna
| Marka | 1987 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Alfa Romeo | |||||||||
| BMW | |||||||||
| Chevrolet | |||||||||
| Ford | |||||||||
| Honda | |||||||||
| Łada | |||||||||
| Maserati | |||||||||
| Peugeot | |||||||||
| SEAT | |||||||||
| Toyota | |||||||||
| Volvo |
Rundy [edytuj]
Rundy organizowane w sezonie 2013:
Wyścig Włoch
Wyścig Maroka
Wyścig Słowacji
Wyścig Węgier
Wyścig Austrii
Wyścig Rosji
Wyścig Portugalii
Wyścig Brazylii
Wyścig Stanów Zjednoczonych
Wyścig Japonii
Wyścig Chin
Wyścig Makau
Rundy, które nie są już organizowane:
Wyścig Belgii
Wyścig Czech
Wyścig Europy
Wyścig Francji
Wyścig Hiszpanii
Wyścig Holandii
Wyścig Meksyku
Wyścig Niemiec
Wyścig San Marino
Wyścig Szwecji
Wyścig Turcji
Wyścig Wielkiej Brytanii
Przypisy
- ↑ Marek Roczniak: WTCC: N.Technology potwierdza przesiadkę na Hondy. f1wm.pl, 2008-01-27. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Bartosz Pyciarz: Marka Łada znika na dobre z WTCC. f1wm.pl, 2010-03-16. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Bartosz Pyciarz: Seat potwierdza wycofanie fabrycznej ekipy z WTCC. f1wm.pl, 2010-01-13. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Mariusz Karolak: Od tego sezonu będzie nowy system punktacji w WTCC. f1wm.pl, 2010-03-01. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Grzegorz Filiks: BMW wycofuje swój fabryczny zespół z WTCC. f1wm.pl, 2010-12-05. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Mariusz Karolak: Oriola stanie się najmłodszym kierowcą WTCC. f1wm.pl, 2010-12-17. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Bartosz Pyciarz: FIA dopuściła tegoroczne silniki do rywalizacji w sezonie 2011 WTCC. f1wm.pl, 2010-09-08. [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Paweł Zając: FIA ogłosiła przyszłoroczny kalendarz WTCC. f1wm.pl, 2011-09-23. [dostęp 2012-11-23].
