Wostok (stacja antarktyczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wostok
Wostok-Station core32.jpg
Stacja antarktyczna Wostok
Nazwa angielska Vostok Station
Nazwa rosyjska Восток
Przynależność państwowa  Rosja
Rok założenia 1957
Liczba personelu zimą: 13
max: 25[1]
Wysokość 3488 m n.p.m.
UN/LOCODE AQ-VOS
Położenie na mapie Antarktyki
Mapa lokalizacyjna Antarktyki
Wostok
Wostok
Ziemia 78°27′51″S 106°50′17″E/-78,464167 106,837967Na mapach: 78°27′51″S 106°50′17″E/-78,464167 106,837967
Nuvola apps digikam.png Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wostok (ros. Восток) – całoroczna stacja polarna należąca do Rosji (wcześniej radziecka), położona na Antarktydzie.

Położenie i warunki[edytuj | edytuj kod]

Stacja znajduje się w głębi Antarktydy Wschodniej, 1260 km od najbliższego wybrzeża, na lądolodzie o grubości 3700 m, na wysokości 3488 m n.p.m.[a] Krajobraz jest monotonny, nie występują tu żadne wychodnie skał ponad czaszę lodowca.

Pod pokrywą lodową na której zbudowana jest stacja znajduje się jezioro Wostok, największe jezioro podlodowcowe na Antarktydzie.

Klimat tego obszaru jest skrajnie niesprzyjający aktywności ludzkiej i życiu w ogóle. Powietrze jest rozrzedzone ze względu na dużą wysokość i stale ochładzane w kontakcie z lodowcem, mimo że promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni w lecie ma duże natężenie. Dzień polarny trwa od 21 października do 21 lutego, noc polarna od 23 kwietnia do 21 sierpnia. Średnia roczna temperatura powietrza to -55,4°C. Najwyższa temperatura zanotowana kiedykolwiek na stacji to -13,6°C. 21 lipca 1983 na stacji odnotowano najniższą zanotowaną na Ziemi temperaturę powietrza: −89,2°C[2]. Wilgotność powietrza jest bardzo niska. Wiejące tu wiatry są znacznie słabsze niż te występujące w stacjach polarnych na wybrzeżach kontynentu, występuje tu głównie wiatr katabatyczny, choć docierają także wiatry związane z cyklonami nad Oceanem Południowym. Powietrze często jest bardzo przejrzyste, na niebie występują różnorodne chmury. Burze śnieżne są rzadkie, natomiast dosyć często występuje mgła śnieżna, zmniejszająca widoczność nawet do 1 metra.

Historia i działalność[edytuj | edytuj kod]

Stacja Wostok została założona 16 grudnia 1957 roku. Dostawy środków do życia i wymiana personelu odbywa się drogą lotniczą ze stacji Mirnyj położonej na wybrzeżu. Dzięki radionawigacji loty są możliwe nawet przy znacznym zachmurzeniu, kiedy linia horyzontu staje się trudno dostrzegalna.

3,5-kilometrowy odwiert prowadzący do warstwy lodu przesiąkniętej wodą z jeziora Wostok (2011)

Naukowcy pracujący na stacji prowadzą badania słodkowodnego jeziora Wostok, znajdującego się pod lądolodem. Wykonany przez nich odwiert długi na ponad 3,7 km, w lecie 2011-12 przebił powierzchnię jeziora. Będąca pod ciśnieniem woda jeziorna, zgodnie z przewidywaniami, wpłynęła do odwiertu i zamarzła; naukowcy pobrali z niej próbki do badań[3].

Uwagi

  1. Podłoże lądolodu znajduje się 200 m p.p.m.

Przypisy

  1. Main Antarctic Facilities operated by National Antarctic Programs in the Antarctic Treaty Area (South of 60° latitude South) (ang.). Council of Managers of National Antarctic Programs, 2013-05-15. [dostęp 2014-08-22].
  2. Global Weather & Climate Extremes (ang.). World Meteorological Organization. [dostęp 2014-08-22].
  3. Christine Dell'Amore: Russian Scientists Breach Antarctica's Lake Vostok—Confirmed (ang.). National Geographic Daily News, 2012-02-08. [dostęp 2014-08-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Станция Восток (ros.). Федеральная Целевая Программа “Мировой Океан” – Подпрограмма “Изучение и исследование Антарктики”. [dostęp 2014-08-22].
  • Station Vostok (ang.). Russian Antarctic Expedition – Project Antarctica. [dostęp 2014-08-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]