Wrona mariańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wrona mariańska
Corvus kubaryi[1]
Reichenow, 1885
Wrona mariańska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Corvus
Gatunek wrona mariańska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wrona mariańska (Corvus kubaryi) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae) zamieszkujący wyspy na Oceanie Spokojnym. Należy do gatunków zagrożonych wyginięciem w wyniku stałego obniżania się liczebności od lat 60[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wrona mariańska to mały czarny krukowaty z niebieskawo-czarnym połyskiem na ogonie i zielonawo-czarnym na grzbiecie, spodniej części ciała, głowie i skrzydłach. Przeważnie samice są mniejsze niż samce. Ptak dorosły waży ok. 250 g i mierzy około 38 cm długości. Wydaje głośne krzyki przypominające kaaa-ah.

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Wrona zamieszkuje lasy wtórne i dojrzałe, jak też na przybrzeżnej roślinności porastającej plaże, ale gnieździ się jedynie w miejscowych nawapiennych lasach. Występuje głównie na północnym skrawku wyspy Guam i Rota w północnych Marianach, gdzie najchętniej swe gniazda lokuje w koronach 2 rozłożystych gatunkach drzew: Yoga Elaeocarpus joga i figowcu Ficus prolixa.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Ma bardzo różnorodną dietę, jest oportunistycznym wszystkożercą. Żywi się owadami, jaszczurkami, jajami innych gatunków ptaków, krabami pustelnikami, owocami i ziarnami.

Młode w gnieździe

Gniazdowanie[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy wrony mariańskiej zaczyna się na początku lipca lub pod koniec marca. Gniazdo jest dużą, kielichowatą konstrukcją zbudowaną z małych gałęzi powiązanych włóknami roślinnymi. Liczba młodych w lęgu waha się od 1 d o4 jaj. Oba ptaki wysiadują jaja, karmią pisklęta i troszczą się o nie nawet po ich opierzeniu. Trwanie rodzicielskiej opieki określa się na 5 - 18 miesięcy. Osobniki młodociane mogą trzymać się swych opiekunów nawet do 3 lat, nim same nie rozpoczną dojrzałego cyklu rozrodczego.

Ochrona gatunku[edytuj | edytuj kod]

Na Guamie spadek liczebności wrony mariańskiej jest spowodowany głównie grabieżami lęgów, których dokonują introdukowane tu przez człowieka brązowe węże drzewne Boiga irregularis. Pomimo stosowania elektrycznych barier wokół strefy ochronnej wokół gniazd pozostała tam populacja ptaków utrzymuje pod względem reprodukcji tendencję do starzenia się. Na wyspie Rota wronom zagraża wiele innych niebezpieczeństw, włączając w nie poszerzanie się obszarów pod gospodarstwa rolne, pola golfowe i infrastrukturę rekreacyjną, tworzenie nowych osad rolniczych, grabieże lęgów przez intrukowane tu szczury, warany indyjskie Varanus indicus, tajfuny, choroby i konieczność konkurencji z dziwogonem długosternym Dicrurus macrocercus. Ostatnio introdukowano na wyspę również brązowe węże drzewne, co prawdopodobnie doprowadzi do poważnego spadku populacji wrony mariańskiej, jeśli węże te zaadaptują się do środowiska i rozwiną swą populację. Ptak jest też prześladowany przez mieszkańców obu wysp, którzy nie życzą sobie jej obecności [4].

W 1993 roku ustanowiono rezerwat przyrody Stanów Zjednoczonych na Guamie, po to by zachować pozostałości rodzimych lasów i ptaki, które przeniesiono w tym celu z wyspy Rota. Obecnie toczą się dyskusje nad biologiczną kontrolą liczby brązowych węży drzewnych.

Do niedawna IUCN gatunek klasyfikowało jako zagrożony wyginięciem[5], ale okazał się być rzadszy niż ogólnie sądzono. Po ocenie liczebności i sprawdzeniu jej dokładności podniesiono status ochrony wrony mariańskiej i uznano ją na gatunek w 2008 roku za krytycznie zagrożony. Poziom niebezpieczeństwa wyginięcia uznano za naglący, ponieważ takie katastroficzne dla niego zdarzenie jak epidemia wirusem Gorączki Zachodniego Nilu może doprowadzić do całkowitego jego wymarcia[6].

Przypisy

  1. Corvus kubaryi w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Corvus kubaryi. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. USFWS (2007)
  4. BLI (2008a)
  5. BLI (2004)
  6. BLI (2008a,b)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]