Wrzód weneryczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wrzód weneryczny
ICD-10 A57

Wrzód weneryczny (wrzód miękki, szankroid, szankier miękki) – choroba zakaźna, przenoszona drogą płciową, której czynnikiem etiologicznym są Gram-ujemne pałeczki Ducreya[1] (Haemophilus ducreyi)[2].

Wrzód weneryczny zaliczany jest do chorób wenerycznych. Okres wylęgania trwa 3-7 dni. Po zakażeniu na narządach płciowych tworzy się krosta, przekształcająca się następnie w bardzo bolesne i ropne owrzodzenie, o dnie i brzegach miękkich i podminowanych, otoczone zapalną obwódką, w którego najbliższym sąsiedztwie mogą powstawać liczne, nowe wrzody. U części chorych rozwijają się powikłania w postaci ropnego zapalenia, z towarzyszącym rozpadem pachwinowych węzłów chłonnych, zwykle po jednej stronie. Leczenie antybiotykami; koniecznie badanie partnerów seksualnych i obserwacja chorego przez 3 miesiące po leczeniu[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Encyklopedia Medycyny PWN, pod redakcją Piotra Kostrzewskiego i Janusza Ziółkowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999.
  2. Opracowano na podstawie "Wielka Encyklopedia Powszechna PWN"

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.