Wrzosiec krwisty
| Wrzosiec krwisty | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rząd | wrzosowce |
| Rodzina | wrzosowate |
| Rodzaj | wrzosiec |
| Gatunek | wrzosiec krwisty |
| Nazwa systematyczna | |
| Erica carnea L. Sp. Pl.1753. 355 |
|
| Synonimy | |
|
Erica herbacea L.. |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
_plant.jpg&filetimestamp=20100502113852)
Wrzosiec krwisty (Erica carnea L.), nazywany także wrzoścem czerwonym lub wiosennym – gatunek rośliny z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Rośnie dziko w środkowej i południowej Europie w północno-zachodniej części Półwyspu Bałkańskiego oraz w Maroku[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Zimozielone krzewniki dorastające do 20–30 cm. Pędy cienkie.
- Liście
- Igiełkowate, zielone lub żółte. Nagie lub owłosione, ułożone po kilka w okółku.
- Kwiaty
- Zwisłe, o dzbanuszkowatym kształcie, zebrane w grono. Kolory od białego poprzez różowy do ciemnego amarantu.
[edytuj] Zastosowanie
Roślina ozdobna. Jej walorami są: ładny pokrój, intensywne kwitnienie i długi okres kwitnienia. Jest również doskonałą rośliną okrywową. Kwitnie obficie od lutego do kwietnia. W Polsce uprawianych jest kilka odmian. Gatunek znany jest od 1753 r. Z pozoru są do wrzosów łudząco podobne, z bliska widać jednak różnice w ulistnieniu i wyglądzie kwiatostanów. W wyniku skrzyżowania wrzośca krwistego z Erica erigena otrzymano mieszańca wrzośca darlejskiego[2].
[edytuj] Uprawa
- Wymagania: jest dość odporny na mróz. Wymaga gleb kwaśnych lecz jest bardziej tolerancyjny od wrzosów na odczyn gleby. Najlepiej rośnie w sąsiedztwie innych roślin wrzosowatych lub iglaków.
- Sposób uprawy: uprawiany jest z gotowych sadzonek. W miejscu sadzenia należy wybrać w ziemi dołek i wypełnić go ziemią zmieszaną z kwaśnym torfem i żwirem. Nie lubi ziemi zbyt żyznej oraz zawierającej wapń[3]. Miejsce dookoła sadzonek należy obłożyć korą. W czasie suszy należy podlewać. Po przekwitnieniu wskazane przycięcie pędów.
[edytuj] Odmiany
- 'Alba' – o białych kwiatach i zielonych liściach.
- 'Challenger' – o fioletowych kwiatach i zielonych liściach. Kwitnie od II-IV.
- 'Golden Starlet' – o białych kwiatach i żóltych liściach. Odmiana niska
- 'Myretoun Ruby' – o winnoczerwonych kwiatach i ciemnozielonych liściach. Kwitnie III-IV.
- 'Rubinteppich' – o czerwonych kwiatach i zielonych liściach. Odmiana niska.
- 'Snow Queen' – o białych kwiatach i jasnozielonych liściach. Kwitnie od stycznia do kwietnia (kwiaty rozwijają się już pod śniegiem).
- 'Springwood Pink' – o różowych kwiatach i zielonych liściach. Odmiana niska.
- 'Springwood White' – o białych kwiatach i zielonych liściach. Odmiana płożąca.
- 'Vivelli' – o czerwonych kwiatach i zielonobrązowych liściach. Kwitnie późno.
- 'Westwood Yellow' – o białych kwiatach i cytrynowozielonkawych liściach.
- 'Winter Beauty' – o różowych kwiatach i zielonych liściach. Ma zwarty pokrój, kwitnie II-III.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-13].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-08-25].
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
- Miłowit Boguszewicz, Piotr Banaszczak: Katalog roślin II : drzewa, krzewy, byliny polecane przez Związek Szkółkarzy Polskich. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni. Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.
