Wskaźnik bonitacji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wskaźnik bonitacji (ang. Site Index – SI) – wskaźnik określający potencjalne zdolności produkcyjne siedliska dla danego gatunku. Wskaźnik bonitacji określany jest najczęściej na podstawie wieku i wysokości górnej drzewostanu z wykorzystaniem modeli bonitacyjnych opisujących zmianę z wiekiem wysokości drzewostanu. Wartości wskaźnika bonitacji wyraża się w metrach. Bonitacja dla drzewostanu w określonym wieku o danej wysokości górnej wyliczana jest jako hipotetyczna wysokość górna oszacowana z modelu bonitacyjnego dla wieku bazowego, który jest najczęściej równy 100 lat. Bonitacja 27,2 m oznacza, że dany drzewostan w wieku 100 lat będzie miał lub miał wysokość równą 27,2 m. Na rycinie graficznie zaprezentowano określanie bonitacji drzewostanu sosnowego w wieku 32 lat o wysokości 14 m. Wysokość prognozowana według modelu bonitacyjnego dla 100 lat wynosi 27,2 m, co oznacza, że wskaźnik bonitacji jest równy 27,2 m.

Przykład określania bonitacji dla 32-letniego drzewostanu sosnowego o wysokości górnej równej 14 m. Obliczony wskaźnik bonitacji jest równy 27,2 m [źródło: Socha 2012]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Van Laar A., Akça A. 1997. Forest mensuration. Cuvillier, Göttingen.
  • Socha J. 2010. Metoda modelowania potencjalnych zdolności produkcyjnych świerka w górach. Zesz. Nauk. Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, rozprawy, 461.
  • Socha J. 2011. Krzywe bonitacyjne świerka pospolitego na siedliskach górskich. Sylwan 155(12): 816-826.
  • Socha J., Orzeł S. 2011. Dynamiczne krzywe bonitacyjne dla drzewostanów sosnowych Puszczy Niepołomickiej. Sylwan 5, 301-312.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]