Wskaźnik de Ritisa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wskaźnik de Ritisa – określa stosunek poziomu (aktywności) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) do poziomu aminotransferazy alaninowej (AlAT), najczęściej wyrażonych jako wielokrotność górnej granicy normy (która może być różna, zależnie od metody oznaczania i konkretnego laboratorium).

Przydatność diagnostyczna wyliczania wskaźnika de Ritisa jest największa przy umiarkowanym (mniej niż 5-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz i wówczas:

Wskaźnika de Ritisa nie wylicza się w warunkach prawidłowych (gdy aktywność AspAT i AlAT mieści się w normie). Ponadto, ma on co najwyżej niewielkie (jeśli nie żadne) znaczenie przy bardzo dużym (więcej niż 15-krotnym) przekroczeniu norm aminotransferaz.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 The ratio of aspartate aminotransferase to alanine aminotransferase: potential value in differentiating nonalcoholic steatohepatitis from alcoholic liver disease. „The American Journal of Gastroenterology”. 94 (4), s. 1018–22, kwiecień 1999. doi:10.1111/j.1572-0241.1999.01006.x. ISSN 0002-9270/99. PMID 10201476 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Choroby wewnętrzne. Andrzej Szczeklik (red.). T. 1. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 8374300310.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.