Wskaźnik ogólnego zadłużenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wskaźnik ogólnego zadłużenia (ang. debt ratio, DR) – wskaźnik finansowy stanowiący stosunek kapitałów obcych (zobowiązania ogółem i rezerwy na zobowiązania) do aktywów ogółem.

DebtR.PNG

Wskaźnik ogólnego zadłużenia jest najbardziej ogólnym obrazem struktury finansowania aktywów przedsiębiorstwa. Im większa jest wartość tego wskaźnika tym wyższe ryzyko ponosi kredytodawca[1]. Stąd często przyjmuje się, że jego wartość powyżej 0,67 wskazuje na nadmierne ryzyko kredytowe. Niski poziom wskaźnika świadczy o samodzielności finansowej przedsiębiorstwa.

Przyjęty punkt odniesienia (norma) nie oznacza optymalnej struktury finansowania. Ta zależna jest m.in. od kosztu pozyskania kapitału, a także od generowanej stopy zwrotu (rentowności ekonomicznej, wskaźnika rentowności aktywów) przez przedsiębiorstwo.

Przypisy

  1. Erich A. Helfert: Techniki analizy finansowej. Warszawa: PWE, 2004, s. 180. ISBN 83-208-1479-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Gołębiowski, Agnieszka Tłaczała: Analiza finansowa w teorii i w praktyce. Warszawa: Difin, 2009, s. 203-204. ISBN 978-83-7641-134-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]