Wskaźnik pokrycia liściowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wskaźnik pokrycia liściowego, Indeks liściowy LAI (ang. Leaf Area Index) – stosunek powierzchni liści do powierzchni gruntu[1].

Wskaźnik pozwala określić stopień wykorzystania światła przez rośliny. Wyższe wartości wskaźnika wskazują na większe wykorzystanie energii światła w procesie fotosyntezy. Jednak szczególnie wysoka wartość wskaźnika oznacza, że liście zacieniają się wzajemnie, a liście niżej położone nie są w stanie efektywnie przeprowadzać fotosyntezy. Około 22-35% energii światła może być zamieniona na energię użyteczną metabolicznie w wyniku zachodzenia fotosyntezy, jednak mniej niż 1% energii światła docierającego do rośliny jest gromadzona w związkach organicznych. Ustalenie optymalnej wartości wskaźnika pokrycia liściowego pozwala osiągnąć większe plony. Rośliny z liśćmi ułożonymi równolegle do powierzchni gruntu mają dość wysoką wartość LAI i efektywnie wykorzystują światło. U roślin o liściach ułożonych prostopadle do powierzchni gruntu zwiększenie LAI może prowadzić do zwiększenia plonu[2].

Wskaźnik jest wykorzystywany w modelach służących określeniu produktywności ekosystemów[3].

Przypisy

  1. Jaśkiewicz Bogusława. Wskaźnik pokrycia liściowego (LAI) pszenżyta ozimego w zależności od jego obsady i nawożenia NPK. „Acta Agrophysica”. 10 (2), s. 373-382, 2007. 
  2. Helgi Opik , Stephen A. Rolfe , Arthur J. Willis: The Physiology of Flowering Plants. New York: Cambridge University Press, 2005, s. 34. ISBN 9780521664851.
  3. F. Ewert. Modelling plant responses to elevated CO2: how important is leaf area index?. „Ann Bot”. 93 (6), s. 619-27, Jun 2004. doi:10.1093/aob/mch101. PMID 15102613.