Wskaźnik zatrudnienia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wskaźnik zatrudnienia – wskaźnik określający jaki odsetek ludności w wieku od 15 do 64 roku życia pracuje zawodowo. W Polsce wynosił on w 2009 roku 59,3%[1] podczas gdy średnia w całej Unii Europejskiej 64,6%[2] a rekordowy poziom wskaźnika osiągnęła Dania: 75,7%[3] (co można wiązać ze strategią flexicurity).

Z reguły wyższy wskaźnik zatrudnienia dotyczy mężczyzn niż kobiet np. w Polsce w 2011 roku wskaźnik zatrudnienia kobiet wynosił 53,1% a mężczyzn 66,3%[4].

Zgodnie z Europejską Strategią Zatrudnienia, do 2020 roku wskaźnik zatrudnienia w UE powinien wynieść 75%[5].

Przypisy

[edytuj] Zobacz też