Współczynnik balistyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współczynnik balistyczny – wielkość charakteryzująca zdolność pocisku do przeciwstawienia się oporom aerodynamicznym na torze lotu.

Przy większej wartości wspólczynnika pocisk szybciej traci prędkość podczas lotu. Wartość współczynnika balistycznego pocisku jest proporcjonalna do wartości współczynnika kształtu pocisku i kwadratu kalibru, a odwrotnie proporcjonalna do masy pocisku. W pociskach podobnych geometrycznie wykonanych z materiału o tej samej gęstości masa jest proporcjonalna do sześcianu kalibru, zatem współczynnik maleje ze wzrostem kalibru.

Współczynnik balistyczny jest jedną z trzech podstawowych wielkości, obok kąta rzutu i prędkości początkowej, służących do obliczania toru pocisku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak – Encyklopedia współczesnej broni palnej. WIS 1994 ISBN 83-86028-01-7