Współczynnik fali stojącej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Radio CB Onwa MK-2 z miernikiem SWR

Współczynnik fali stojącej - WFS (ang. standing wave ratio, SWR) jest to stosunek wartości amplitudy maksymalnej do amplitudy minimalnej napięcia elektrycznego fali stojącej w linii zasilającej antenę, określa stopień dopasowania anteny do linii ją zasilającej.

Zależy od stosunku impedancji obciążenia do impedancji falowej linii.

WFS można wyliczyć ze wzoru:

WFS=\left( \frac{W_f+W_r}{W_f-W_r} \right)

gdzie:

  • W_f — energia padająca;
  • W_r — energia odbita.

Może przyjmować wartość od 1 do ∞.

WFS = 1 wówczas, gdy cała moc z nadajnika zostanie dostarczona do anteny i wypromieniowana. Przy idealnym dopasowaniu impedancja anteny = impedancji linii.

WFS>1 gdy antena jest niedopasowana i powstaje tzw. fala odbita, która powraca do nadajnika. W skrajnych przypadkach duży WFS może spowodować uszkodzenie nadajnika. Do pomiaru WFS stosuje się pasywne urządzenia zwane reflektometrami.


Współczynnik fali stojącej a emisja energii dla CB radio w Polsce (maksymalna moc 4 W dla modulacji AM lub FM)[potrzebne źródło]

WFS (SWR) energia wypromieniowana (%) energia odbita (%) moc wypromieniowana (W) moc tracona (w)
1,0 100 0,0 4,0 0,0
1,1 99,8 0,2 3,99 0,01
1,2 99,2 0,8 3,97 0,03
1,3 98,3 1,7 3,93 0,07
1,4 97,2 2,8 3,89 0,11
1,5 96,0 4,0 3,84 0,16
2,0 88,9 11,1 3,56 0,44
2,5 81,63 18,37 3,27 0,73
3,0 75,0 25,0 3,0 1,0
4,0 64,0 36,0 2,56 1,44
5,0 55,6 44,4 2,22 1,78
10,0 33,1 66,9 1,32 2,68


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]