Współczynnik sprężystości
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Współczynnik sprężystości – stała określająca wielkość odkształcenia w odpowiedzi na siły działające na ciała sprężyste. Współczynnik sprężystości nie jest pojęciem jednoznacznym i jest używany w różnych kontekstach jako:
- stała materiałowa
- liniowy współczynnik sprężystości (odwrotność modułu Younga)
- współczynnik sprężystości poprzecznej
- współczynnik sprężystości objętościowej
- stała określająca cechy danego ciała (sprężyny, drutu)
Jednostka współczynnika zależy od jego rodzaju.
[edytuj] Współczynnik sprężystości ciała
Dla sprężyny lub drutu określa się współczynnik sprężystości wzdłużnej spełniający zależność
,
gdzie
- F – siła rozciągająca,
- Δx – wydłużenie,
- k – współczynnik sprężystości sprężyny (drutu) w N/m.
Podobnie można określić współczynnik sprężystości przy zginaniu. Wówczas Δx oznacza wielkość ugięcia.
Jeżeli ciało, np. drut, jest skręcane przy użyciu momentu sił M, wówczas definiuje się współczynnik sprężystości przy skręcaniu za pomocą wzoru
,
gdzie α jest kątem skręcenia. Jednostką tak określonego k jest N·m/rad
[edytuj] Bibliografia
- Robert Resnick, David Halliday: Fizyka 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-09323-4.
- Fizyka. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1991, seria: Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. ISBN 83-204-1192-0.
,
,