Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii
Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii (niem. Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, w skrócie DG) – jedna z trzech oficjalnych wspólnot Belgii.
Obejmuje teren tzw. Wschodnich Kantonów, położonych przy granicy z Niemcami – 854 km², liczący około 75 000 mieszkańców, z których prawie 100% porozumiewa się w języku niemieckim.
Wschodnie Kantony były do 1920 częścią Rzeszy Niemieckiej (Nadrenii), ale zostały anektowane przez Belgię na mocy traktatu wersalskiego. W czasie II wojny światowej, w latach 1940–1945 ponownie znajdowały się w granicach Niemiec, po wojnie pozostały przy Belgii.
Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii wchodzi w skład francuskojęzycznej Walonii. Pojawiają się plany przyznania mu szerszej autonomii, w rezultacie czego stałby się czwartym regionem kraju. Od 1984 reprezentowany jest przez odrębną administrację z ministrem-prezydentem na czele.
Ministrowie-prezydenci wspólnoty [edytuj]
- 1984–1986: Bruno Fagnoul (PFF)
- 1986–1999: Joseph Maraite (CSP)
- od 1999: Karl-Heinz Lambertz (SP)
Miejscowości w obrębie wspólnoty niemieckojęzycznej Belgii [edytuj]
- Amel
- Büllingen
- Burg-Reuland
- Bütgenbach
- Eupen – stolica Wspólnoty
- Kelmis
- Lontzen
- Raeren
- Sankt Vith
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||