Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flaga Wspólnoty niemieckojęzycznej w Belgii
Wspólnoty Belgii – Wspólnota niemieckojęzyczna zaznaczona kolorem niebieskim
Siedziba wspólnoty w Eupen

Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii (niem. Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens, w skrócie DG) – jedna z trzech oficjalnych wspólnot Belgii.

Obejmuje teren tzw. Wschodnich Kantonów, położonych przy granicy z Niemcami – 854 km², liczący około 75 000 mieszkańców, z których prawie 100% porozumiewa się w języku niemieckim.

Wschodnie Kantony były do 1920 częścią Rzeszy Niemieckiej (Nadrenii), ale zostały anektowane przez Belgię na mocy traktatu wersalskiego (ostatecznie w 1925 roku). Wkrótce Belgia rozpoczęła tajne negocjacje z Republiką Weimarską, w celu odkupienia przez Niemców tych terenów - 200 milionów marek w złocie miało poprawić sytuację budżetową w Brukseli. Pomysł ten nie doczekał się realizacji z powodu zdecydowanego sprzeciwu Francji[1].

Po dojściu Hitlera do władzy również wśród belgijskich Niemców zaczęła zdobywać popularność ideologia nazistowska, a także coraz silniejsze były głosy powrotu do Ojczyzny. W czasie II wojny światowej, w latach 1940–1945, tereny te ponownie znajdowały się w granicach Niemiec, zbrojnie zajęte przez Wehrmacht, lecz po wojnie pozostały przy Belgii. Nienaruszalność granic potwierdził niemiecko-belgijski traktat z 1956 roku.

Wspólnota niemieckojęzyczna Belgii wchodzi w skład francuskojęzycznej Walonii. Pojawiają się plany przyznania jej szerszej autonomii, w rezultacie czego stałaby się czwartym regionem kraju. Od 1984 reprezentowany jest przez odrębną administrację z ministrem-prezydentem na czele.

Ministrowie-prezydenci wspólnoty[edytuj | edytuj kod]

Miejscowości w obrębie wspólnoty niemieckojęzycznej Belgii[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]