Wspólnota zamorska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wspólnota zamorska (collectivités d’outre-mer lub COM) – termin wprowadzony poprawką do konstytucji 28 marca 2003, by określić niektóre terytoria Francji, które wcześniej nosiły nazwę terytoriów zamorskich (territoire d’outre mer) lub wspólnot terytorialnych o szczególnym statusie (collectivités territoriales à statut particulier).

Poprawka ta wprowadziła także drugi rodzaj wspólnot terytorialnych, zastępujących niektóre departamenty zamorskie. Te nowe zbiorowości miały posiadać jednoizbowe zgromadzenia doradcze, zastępujące istniejące rady departamentalne i regionalne. Obecnie nie ma jednak żadnej takiej zbiorowości, gdyż departamenty zamorskie Gwadelupy i Martyniki, które miały otrzymać ten status odrzuciły tę propozycję w referendum z 7 grudnia 2003,

Obecnie istnieją trzy wspólnoty zamorskie (czwarta Majotta 31 marca 2011 stała się departamentem zamorskim):

  • Polinezja Francuska – wspólnota o dużej autonomii, posiada własnego prezydenta oraz jako jedynej przyznano jej nazwę kraj zamorski (pays d’outre-mer),
  • Saint-Pierre i Miquelon – wspólnota zamorska również o statucie zbliżonym do departamentu,
  • Wallis i Futuna – wspólnota zamorska o szczególnym statucie, jedyna część terytorium Francji nie podzielona na gminy.
Wspólnota
zamorska
Numer Powierzchnia
w km²
Ludność
w tys. mieszk. (2003)
Stolica
Saint-Pierre i Miquelon 975 242 7,0 Saint-Pierre
Wallis i Futuna 986 274 14,4 Mata Utu
Polinezja Francuska 987 3 894 253,7 Papeete

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]