Wspólny pień tętniczy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wspólny pień tętniczy (ang. persistent truncus arteriosus, PTA) - rzadka wada serca polegająca na odchodzeniu od serca pojedynczego naczynia tętniczego, w którym płynie krew do krążenia systemowego, wieńcowego i płucnego. Wada powstaje w wyniku przetrwaniu pnia tętniczego na skutek nie wytworzenia się przegrody aortalno-płucnej. Z komór serca odchodzi jedno wspólne naczynie, które następnie rozdziela się na aortę i tętnice płucne. Dochodzi do ciągłego mieszania się krwi utlenowanej z nieutlenowaną. Wada jest zaliczana do wad wczesnosiniczych.
Spis treści |
Klasyfikacja [edytuj]
Najbardziej znaną klasyfikacją jest system opracowany przez Collett i Edwards:
- Typ I: pień płucny odchodzi od wspólnego pnia tętniczego, następnie rozdziela się na dwie tętnice płucne
- Typ II: tętnice płucne odchodzą bezpośrednio od pnia tętniczego blisko siebie - powstają dwie tylne lub tylno boczne tętnice płucne
- Typ III: tętnice płucne odchodzą bezpośrednio od pnia tętniczego w pewnym oddaleniu od siebie - powstają dwie boczne tętnice płucne
- Typ IV: nie spełnia embriologicznych kryteriów tej wady, jest w rzeczywistości atrezją tętnicy płucnej. Obecnie nie jest uznawana za formę PTA przez większość źródeł
Zmiany anatomiczne [edytuj]
- jedna, wspólna tętnica odchodzi z prawej i lewej komory
- zaburzenia w zastawce pnia płucnego
- prawostronne odejście łuku aorty w około 30% przypadków
- duży ubytek przegrody międzykomorowej
- mieszanie się krwi na poziomie dużych naczyń
- nadciśnienie płucne
Objawy [edytuj]
- sinica od urodzenia
- niewydolność serca
- szmer skurczowy osłuchiwalny przy lewej krawędzi mostka
- przerost obu komór serca
- głośny drugi ton serca
Leczenie [edytuj]
Leczenie jest wyłącznie chirurgiczne.
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-031-0.
- Hieronim Bartel: Embriologia podręcznik dla studentów. Warszawa: PZWL 2002.