Wulfenit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wulfenit
Maroc Wulfénite.jpg
Kryształy wulfenitu
Kryształy wulfenitu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny (Pb[MoO4])
molibdenian ołowiu
Twardość w skali Mohsa 3
Przełam nierówny, muszlowy
Łupliwość wyraźna
Układ krystalograficzny tetragonalny
Gęstość minerału 6,7–7,0 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa żółta, pomarańczowa, czerwona; rzadziej bezbarwny, biały, szary
Rysa biała, białożółta
Połysk żywiczny, tłusty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wulfenitminerał z gromady molibdenianów. Należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego mineraloga, barona Franza Xavera Wulfena (1728-1805), słynnego badacza rud ołowiu, który po raz pierwszy opisał ten minerał.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej tworzy kryształy tabliczkowe o zarysie czworokąta, niekiedy jest podobny do sześcianu. Rzadziej wykazuje pokrój słupowy, igiełkowy bądź piramid tetragonalnych. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych i naskorupieniach. Jest kruchy, przezroczysty, często tworzy pseudomorfozy po galenie i cerusycie.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Powstaje jako minerał wtórny w strefach utleniania kruszców ołowiu. Zazwyczaj występuje w paragenezie z galeną i cerusytem.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: stwierdzono go w nieczynnej kopalni Miedzianka k. Jeleniej Góry na Dolnym Śląsku.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • stanowi źródło pozyskiwania molibdenu i ołowiu,
  • okazy są poszukiwane i cenione przez kolekcjonerów,
  • pięknie wykształcone kryształy znajdują zastosowanie w jubilerstwie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii. Wiedza i życie, 1992.
  • J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, 2003.
  • W. Schumann: Minerały świata. Oficyna Wydawnicza „Alma – Press”, 2003.
  • J. Bauer: Przewodnik. Skały i minerały. Multico, 1997.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]