Wulfila
| Wulfila Ulfilas |
|
| biskup Taurydy | |
| Data urodzenia | 310 |
| Data śmierci | 383 |
| biskup misyjny Gotów | |
| Okres sprawowania | 341-348 |
| Wyznanie | arianizm |
| Sakra biskupia | 341 |
Wulfila, Ulfilas (ur. 310, zm. 383) – duchowny pochodzenia grecko-germańskiego, misjonarz i apostoł Gotów działający w IV wieku.
Wulfila urodził się w mieszanej rodzinie. Jego ojciec był Gotem, a matka Greczynką z Kapadocji. Kształcił się w klasztorach na terenie Mezji. Był uczniem Euzebiusza z Nikomedii[1]. Pod wpływem swojego nauczyciela, który był biskupem: Berytu, Nikomedii i Konstantynopola stał się wyznawcą doktryny arianizmu, potępionej jako herezja na soborze nicejskim I.
W 341 roku został konsekrowany biskupem i wysłany jako apostoł do plemion Gotów osiadłych nad Dunajem. Pod wpływem działalności Wulfilii i jego następców Germanie początkowo skłonni przyjąć trynitaryzm odrzucili tę doktrynę i stali się gorliwymi arianami[2].
Uczniem i wychowankiem Wulfilii był Auksencjusz z Durostorum.
Biblia Wulfilii [edytuj]
Wulfila jako pierwszy przetłumaczył prawie całą Biblię (oprócz Ksiąg Królewskich) na język inny niż: aramejski, grecki i hebrajski. Opracował też alfabet gocki.
Credo Wulfilii [edytuj]
Przed śmiercią Wulfila opracował własne wyznanie wiary, które przekazał Auksencjusz. W ostatnim zdaniu zawiera ono doktrynę Ariusza o braku równości pomiędzy Bogiem Ojcem, a Synem Bożym:
| „ |
Ja, Wulfila, biskup i spowiednik, zawsze wierzyłem tak i w tej jedynej i prawdziwej wierze czynię swoją podróż do mojego Pana, Wierzę, Że jest tylko jeden Bóg Ojciec, jedyny niezrodzony i niewidzialny, i w Jego jednorodzonego Syna, naszego Pana i naszego Boga, stwórcę wszystkich rzeczy, nie mając innego poza Nim. Zatem jest jeden Bóg wszystkiego, który jest również Bogiem naszego Boga, i wierzę w Ducha Świętego, w oświecającą i uświęcającą moc. Jak powiedział Chrystus po zmartwychwstaniu do swoich uczniów: A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż zostaniecie przyobleczeni mocą z wysokości. (Łk 24,49) I znowu: ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi. (Dz. 1, 8) Ani Bóg, ani Pan, ale wierny wykonawca Chrystusa; nie równy, ale poddany i posłuszny we wszystkim Synowi. I wierzę, że Syn jest poddany i posłuszny we wszystkim Bogu Ojcu. |
” |
Przypisy
- ↑ Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, s. 185, ISBN 978-84-9819-814-0.
- ↑ Aleksander Krawczuk: Kronika Rzymu i Cesarstwa Rzymskiego. s. 258.
