Wurcyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wurcyt
Wurtzite-176485.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy wurtzyt
Skład chemiczny ZnS – siarczek cynku
Twardość w skali Mohsa 3,5 –4
Przełam nierówny
Łupliwość dobra
Układ krystalograficzny heksagonalny
Gęstość minerału 4,09 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa brązowoczerwona, brązowoczarna, pomarańczowobrązowa, czarna
Rysa jasnobrązowa
Połysk tłusty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wurcyt (wurtzyt) – minerał z gromady siarczków. Należy do grupy minerałów rzadkich – występuje znacznie rzadziej niż sfaleryt.

Nazwany na cześć francuskiego chemika Karola A. Wurtza (1817-1884).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym o sześciokątnych zarysach lub tworzy pojedyncze piramidy heksagonalne. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, naciekowych, nerkowych. Obok sfalerytu stanowi odmianę poliformiczną siarczku cynku. Jest kruchy przeświecający. Często tworzy odmiany kolomorficzne. Zawiera domieszki żelaza, kadmu, manganu (erytrocynkit).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest produktem procesów hydrotermalnych, krystalizuje z gorących roztworów przepływających przez różne skały. Występuje w żyłach kruszcowych, w szczelinach tworzy szczotki krystaliczne. Współwystępuje z galeną, pirytem, markasytem.

Miejsca występowania:

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • ważne źródło otrzymywania cynku,
  • poszukiwany przez kolekcjonerów,
  • do wyrobu drobnej galanterii ozdobnej, rzeźb, biżuterii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]