Wuxue Zuyuan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wuxue Zuyuan 無學祖元
Data urodzenia 1226
Data śmierci 22 września 1286
Miejsce śmierci Engaku-ji?
Szkoła linji
Linia przekazu Dharmy Po’an Zuxian
Nauczyciel Wuzhun Shifan
Następca Kōhō Kennichi
Zakon chan

Wuxue Zuyuan (122622 września 1286; chiń. 無學祖元, pinyin Wúxué Zǔyuán; jap. Mugaku Sogen; kor. 무학조원 Muhak Chowon; wiet. Vô Học Tổ Nguyên) – chiński mistrz chan szkoły linji, działający w Kamakurze. Znany także jako Bukko Kokushi (仏光国師)

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W wieku 13 lat został mnichem. Studiował i praktykował pod kierunkiem mistrza chan Wuzhuna Shifana (1177-1249) w klasztorze Wanshou(chan) si na górze Jing w prowincji Zhejiang.

Shifan przeznaczył dla swojego ucznia gong’an Wu. Zuyuan był przekonany, że rozwiąże go w ciągu roku, jednak po sześciu latach praktyki dalej znajdował się w punkcie wyjścia. Pewnego dnia, jak napisał: "'Wu' stał się nierozdzielnie związany ze mną, tak że nie mogłem oderwać się od niego nawet w czasie snu. Ten cały wszechświat wydawał się być niczym innym jak tylko samym 'wu'". Shifan zauważył problem ucznia i doradził mu odłożyć "wu" na jakiś czas i praktykować wyłącznie zhiguan dazuo (tylko medytacja na siedząco). Jednak Zuyuan był tak ogarnięty przez "wu", iż nie był w stanie tylko medytować. Po pół roku takiej praktyki usłyszał uderzenie w drewnianą tablicę i osiągnął oświecenie[1].

W jakiś czas potem został opatem własnego klasztoru. W tym czasie wojska mongolskie kończyły swój podbój Chin i grupa jeźdźców dotarła do klasztoru Zuyuana. Zamierzali zabić wszystkich mnichów, jednak spokojny Zuyuan poprosił dowódcę o zgodę na napisanie wiersza z okazji śmierci. Po uzyskaniu zgody napisał:

W całym świecie nie ma dla mnie miejsca na odłożenie mojego kija
Podmiot i przedmiot są całkowicie puste! Jak cudownie!
Ten wielki miecz słynnego wojownika z przeszłości -
Jest taki jakby wiosenny wietrzyk został rozłupany przez świetlisty piorun.

[2]

Żołnierze byli pod takim wrażeniem jego spokoju, że nie zabiwszy nikogo odeszli z klasztoru.

Po śmierci w Japonii mistrza chan Lanxi Daolonga (1213-1278) Hōjō Tokimune wysyłał do Chin posłańców z misją znalezienia odpowiedniego nauczyciela chan, który mógłby zastąpić zmarłego mistrza. Ostatecznie wybór padł na wysokiej rangi mnicha z góry Tiantong[a] Zuyuana[3].

Wuxuan Zuyuan był szanowanym mistrzem, chociaż nie figurował wśród wiodących osobowości chińskiego chanu.

W czerwcu 1279 roku mistrz w towarzystwie swojego ucznia Jingtanga Jueyuana i japońskiego mnicha zen przybył do Kamakury. Miał wtedy 56 lat. Aby zademonstrować swoje całkowite zaufanie do mistrza, Tokimune natychmiast wyznaczył go na stanowisko opata Kenchō-ji[4].

Po fiasku drugiej inwazji mongolskiej na Japonię Tokimune wybudował klasztor Engaku, który został ukończony w 1282. Jego pierwszym opatem został Zuyuan.

Zmarł w cztery lata później - w roku 1286. Otrzymał pośmiertny tytuł Bukkō zenji - mistrz zen Światło Buddy. Jego linia przekazu stała się znana pod nazwą Bukkō-ha.

Linia przekazu Dharmy zen[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Indiach Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od Pierwszego Patriarchy chan w Chinach Bodhidharmy.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w innym kraju.

Uwagi

  1. Pierwszy wybrany mistrz okazał się zbyt stary, aby sprostać trudom podróży do Japonii

Przypisy

  1. Richard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str. 74
  2. Richard Bryan McDaniel. Zen Masters of Japan. Str. 74
  3. Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: History, Japan. Str. 34
  4. Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: History, Japan. Str. 34

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Richard Bryan McDaniel: Zen Masters of Japan. The Second Step East. Rutland, Vermont: Tuttle Publishing, 2013, s. 317. ISBN ISBN 978-4-8053-1272-8.
  • Heinrich Dumoulin: Zen Buddhism: A History. Japan''. Nowy Jork: Macmillan Publishing Company, 1988, s. 509. ISBN 0-02-908250-1.