Wyżeł fryzyjski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wyżeł fryzyjski | |
Stabyhoun |
|
| Inne nazwy | Stabyhoun |
| Kraj patronacki | Holandia |
| Kraj pochodzenia | Holandia[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | 50-53cm |
| Masa | 15-20 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa VII, Sekcja 1 |
| Wzorce rasy | |
| FCI • | |
Wyżeł fryzyjski – jedna z ras psów należąca do grupy wyżłów i seterów. Podlega próbom pracy[1].
Spis treści |
Rys historyczny [edytuj]
Rasa powstała we Fryzji, prawdopodobnie z krzyżówek między holenderskim psem na kuropatwy, dużym wyżłem holenderskim i spanielami.
Charakter i usposobienie [edytuj]
Cechuje je pojętność i łagodność. Stabyhoun może odnajdywać, wystawiać i aportować zwierzynę. Adaptuje się dobrze do życia w rodzinie.
Wygląd [edytuj]
Ten podobny do spaniela pies ma nieco wydłużony, ale proporcjonalny tułów, szeroką głowę i kufę zwężającą się w stronę nosa, Jego szata jest długa, gładka, z „piórami” i występuje w kolorach: czarnym, brązowym, pomarańczowym i błękitnym, z plamkami na białym tle
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 153. ISBN 83-7073-122-8.
- David Alderton „Psy”, Wiedza i Życie Warszawa 2006