Wyżeł portugalski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyżeł portugalski
Wyżeł portugalski 123.jpg
Wyżeł portugalski podczas Światowej Wystawy Psów Rasowych w Poznaniu
Inne nazwy Perdigueiro português, Portuguese Pointer
Kraj patronacki Portugalia
Kraj pochodzenia Portugalia[1]
Wymiary
Wysokość 50 – 56 cm
Masa 23,5 kg
Klasyfikacja
FCI grupa VII, sekcja 1.1,
numer wzorca 187
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wyżeł portugalski – rasa psów myśliwskich z grupy wyżłów. Zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych, występuje w podsekcji psów w typie gończego. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie wyżeł portugalski używany był do polowań z sokołami na kuropatwy. Rasa ta jest uznawana za przodka angielskiego pointera, tak jak inne, regionalne – często już wymarłe – rasy wyżłów z Półwyspu iberyjskiego, a sama pochodzi od płochaczy.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Wyżeł portugalski jest psem pracującym w sposób zbliżony do wyżła niemieckiego krótkowłosego. Oddanym właścicielowi jest łatwy w prowadzeniu, nieufny wobec obcych mu osób.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

W Portugalii wyżeł portugalski jest głównie hodowany przez myśliwych do aportowania i wystawiania drobnej zwierzyny.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

Perdigueiro portugues jest w swoim kraju popularnym psem, trzymanym tylko i wyłącznie przez myśliwych. Poza terenami swojej ojczyzny jest nieznany.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 300.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003