Wyżeł weimarski krótkowłosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyżeł weimarski krótkowłosy
Weimaraner wb.jpg
Wyżeł weimarski krótkowłosy
Inne nazwy Weimaraner, Weimaraner Vorstehhund, Weirman, Weimaraner Kurzhaarig
Kraj patronacki Niemcy
Kraj pochodzenia Niemcy[1]
Wymiary
Wysokość 56-65 (suki) cm,
59-70 (psy) cm
Masa 25-35 (suki) kg,
30-40 (psy) kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VII, Sekcja 1,
nr wzorca 99
Wzorce rasy
FCI
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wyżeł weimarski krótkowłosy – jedna z ras psów, należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych w podsekcji psów w typie gończego. Typ wyżłowaty[2]. Podlega próbom pracy[1].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Szare psy myśliwskie znane były w Niemczech co najmniej od 1630 roku. Jest kwestią sporną, czy wyżeł weimarski rzeczywiście już w obecnym kształcie był hodowany na dworze weimarskim. Pewne jest tylko to, że książę Karol August (1757-1828) był namiętnym myśliwym i sprowadził z Francji psy gończe. Wiadomo też, że umieszczał swoje psy u dworskich łowczych i chłopów, oraz że szare wyżły występowały głównie w okolicach Weimaru i Halle. W XIX wieku weimarska szlachta dla potrzeb myślistwa rozpoczęła pracę hodowlaną, której wynikiem jest obecna postać psa tej rasy[potrzebne źródło]. Do 1929 roku hodowla tej rasy była rygorystycznie kontrolowana przez Klub Hodowców Wyżła Weimarskiego i nie zezwalano na jej hodowlę poza granicami Niemiec.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

  • głowa jest raczej długa, stop umiarkowanie zaznaczony, mocne szczęki.
  • oczy są średniej wielkości; Koloru od jasno do ciemnobursztynowego, błękitne u szczeniąt. U psów tej rasy białka oczu nie są widoczne.
  • uszy są płaskie, szerokie i stosunkowo długie, sięgające mniej więcej kącika warg. Osadzone wysoko, zaokrąglone na końcach, pofałdowane. Gdy pies jest czujny i nasłuchuje są zwrócone lekko do przodu.
  • tułów ma równą linię grzbietu, głęboką klatkę piersiową z szeroko rozstawionymi żebrami.
Profil wyżła weimarskiego
  • Osadzony nieco niżej niż u innych porównywalnych ras. Ogon mocny, dobrze owłosiony. Gdy pies jest w stanie spoczynku opuszczony w dół, w czasie podniecenia czy pracy noszony poziomo lub wyżej.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie jest srebrnoszare, dopuszczalne - mysioszare, białe znaczenie mogą występować wyłącznie jako małe znaczenia na piersi. Włos okrywowy może być cienki, nieco grubszy lub nawet szorstki. Istnieje także odmiana długowłosa wyżła weimarskiego, mniej popularna od wersji krótkowłosej. Długowłosy wyżeł ma sierść o długości 2,5-5 cm, z piórami z tyłu łap.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Wyżeł ten jest wierny, spokojny, inteligentny. Niekiedy samowolny, duża ciętość stwarza czasem problemy. Wymaga konsekwentnego właściciela. Pies uczy się szybko, jest dominujący.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Wyżeł weimarski krótkowłosy jest psem myśliwskim do polowań zarówno na dużą, jak i małą zwierzynę. Tropi wytrwale, ale bez nadmiernego zapału, ceni się jego węch. Pies nadaje się zwłaszcza do pracy po strzale (tropienia za farbą, aportowania postrzałka itd.). Pies ma przeciętne predyspozycje do stróżowania i obrony. Współcześnie jest także hodowany jako pies rodzinny, ale wymaga odpowiedniego prowadzenia.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Dla wyżła weimarskiego najważniejszy jest ruch (minimum 70 min. dziennie). Jego mięśnie wymagają codziennych ćwiczeń- spacerów, biegania. Nie zaleca się trzymania tego zwierzęcia w mniejszym mieszkaniu. Gubi niewiele włosa. Pies tej rasy powinien być czesany raz w tygodniu przez 10 minut. Psy tej rasy przejawiają wysokie narażenie na skręt żołądka - w skutkach najczęściej prowadzący do zejścia śmiertelnego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 302.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 145.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]