Wyższa Szkoła Pedagogiczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wyższe Szkoły Pedagogiczne (WSP) – początkowo 3-letnie, następnie 4-letnie a później 5-letnie uczelnie kształcące pierwotnie nauczycieli dla szkół średnich a w okresie późniejszym również dla szkół podstawowych. W roku 1972 działały trzy takie szkoły: w Krakowie, Opolu i Rzeszowie. W związku z przyjętym w Karcie Praw i Obowiązków Nauczyciela (1972) postanowieniem o kształceniu ogółu nauczycieli na poziomie wyższym (magisterskim), w latach 1973-74 powołano do funkcjonowania wiele nowych wyższych szkół pedagogicznych, głównie na bazie działających do tej pory wyższych szkół nauczycielskich. Część wcześniej utworzonych szkół pedagogicznych została włączona do istniejących uniwersytetów (Warszawa, Łódź) natomiast pozostałe dały początek nowym uniwersytetom (Gdańsk, Katowice, Szczecin). W 1985 roku było czynnych 9 szkół pedagogicznych: w Bydgoszczy, Częstochowie, Kielcach, Krakowie, Olsztynie, Opolu, Rzeszowie, Słupsku, Zielonej Górze i jedna pedagogiki specjalnej w Warszawie[1]. Ostatnie państwowe szkoły tego typu z początkiem XXI wieku zostały podniesione do rangi akademii.

Dawniej taką nazwę nosiły uczelnie:

Obecnie istnieje kilka uczelni niepaństwowych noszących identyczną lub podobną nazwę:

Przypisy

  1. Na podstawie encyklopedii PWN, Warszawa 1987