Wybory do Parlamentu Europejskiego we Włoszech w 2009 roku
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wybory do Parlamentu Europejskiego VII kadencji we Włoszech zostały przeprowadzone 6 i 7 czerwca 2009. Zgodnie z postanowieniami traktatu nicejskiego w ich wyniku zostało wybranych 72 deputowanych (w miejsce dotychczasowych 78). Wybory zakończyły się zwycięstwem rządzącej centroprawicy z Ludu Wolności. Wprowadzenie wynoszącego 4% progu wyborczego (z wyjątkami dla partii regionalnych) uniemożliwiło utrzymanie mandatów ugrupowaniom skrajnej prawicy, komunistom i radykałom.
| lista wyborcza |
głosy |
% |
mandaty |
| Lud Wolności[1] |
10 807 327 |
35,26% |
29 |
| Partia Demokratyczna |
8 007 854 |
26,13% |
21 |
| Liga Północna |
3 126 915 |
10,20% |
9 |
| Włochy Wartości |
2 452 569 |
8,00% |
7 |
| Unia na rzecz Centrum |
1 996 901 |
6,51% |
5 |
| Odrodzenie Komunistyczne i Partia Komunistów Włoskich |
1 038 247 |
3,38% |
0 |
| Lewica i Wolność |
958 458 |
3,12% |
0 |
| Lista Marca Pannelli i Emmy Bonino |
743 273 |
2,42% |
0 |
| Biegun Autonomii |
682 046 |
2,22% |
0 |
| Ruch Socjalny - Trójkolorowy Płomień |
244 982 |
0,79% |
0 |
| Komunistyczna Partia Robotnicza |
166 317 |
0,54% |
0 |
| Nowa Siła |
146 619 |
0,47% |
0 |
| Południowotyrolska Partia Ludowa[2] |
143 027 |
0,46% |
1 |
| Liberalni Demokraci |
71 218 |
0,23% |
0 |
| Vallee D'Aoste[3] |
32 926 |
0,10% |
0 |
| Autonomia Wolność Demokracja[4] |
27 086 |
0,08% |
0 |
| Razem |
30 645 765 |
|
72 |
Przypisy
- ↑ Z listy PdL kandydował też lider Popolari-UDEUR, Clemente Mastella.
- ↑ Lista regionalna, została zblokowana z listą Partii Demokratycznej.
- ↑ Lista regionalna, została zblokowana z listą Ludu Wolności.
- ↑ Lista regionalna, została zblokowana z listą Włochy Wartości.
[edytuj] Zobacz też
