Wybory parlamentarne w Czechach w 2006 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomieszczenie z urną do głosowania
Karty do głosowania w Pradze

Wybory do niższej izby Parlamentu Republiki Czeskiej (Poslanecká sněmovna) odbyły się w piątek 2 czerwca 2006 i w sobotę 3 czerwca 2006.

Do niższej izby kandydowało 26 ugrupowań (partii i ruchów). Sondaże przedwyborcze wskazywały - jako zwycięzcę - opozycyjną prawicową partię ODS z lekką przewagą nad rządzącą partią lewicową ČSSD. Na trzecim miejscu zajmowała partia komunistyczna KSČM. Próg wyborczy (5%) powinny byli przekroczyć jeszcze chrześcijańscy demokraci KDU-ČSL oraz Strana zelených (Partia Zielonych).

KDU-ČSL i SZ już wcześniej wykluczyły możliwość współpracy z komunistami (KSČM). Sytuacja po wyborach była więc patowa: ODS + KDU-ČSL + SZ = 100 mandatów, a ČSSD + KSČM = 100 mandatów.

Oficjalne wyniki[edytuj | edytuj kod]

Wyniki wyborów do parlamentu Republiki Czeskiej 2-3 czerwca 2006
Partia/koalicja Głosy % Miejsca
Obywatelska Partia Demokratyczna (Občanská demokratická strana) 1 892 475 35,4 81
Czeska Partia Socjaldemokratyczna (Česká strana sociálně demokratická) 1 728 827 32,3 74
Komunistyczna Partia Czech i Moraw (Komunistická strana Čech a Moravy) 685 328 12,8 26
Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna – Czechosłowacka Partia Ludowa (Křesťansko-demokratická unie - Československá strana lidová) 386 706 7,2 13
Czeska Partia Zielonych (Strana zelených) 336 487 6,3 6
SNK Europejscy Demokraci (SNK Evropští demokraté) 111 724 2,1 -
Razem (frek. 64,5%) 5 348 976   200
Źródło: Czeski Urząd Statystyczny

Wykres[edytuj | edytuj kod]

Negocjacje po wyborach[edytuj | edytuj kod]

W lipcu nie dość, że nie było jeszcze koalicji rządowej, ale nawet nie udało się wybrać prezydium izby niższej, ponieważ kandydaci ODS+KDU-ČSL+Zielonych nie otrzymali wymaganej większości 101 głosów, a ČSSD najpierw odmawiała wystawienia swego kandydata, a potem dwa razy na kilka godzin przed wyborami wycofała swojego kandydata, ponieważ nie potrafiła dla niego zapewnić poparcia 101 posłów. Bez powołania prezydium Izba nie może rozpocząć pracy. Według komentatorów, ČSSD bojkotuje ukonstytuowanie izby niższej, bo w obecnej sytuacji jej (dotychczasowy) rząd nie może złożyć dymisji. Celem ČSSD może być wielka koalicja z ODS z pominięciem mniejszych partii i pozostanie w rządzie.

Dopiero 14 sierpnia udało się wybrać przewodniczącego izby, został im Miloslav Vlček (ČSSD), ale z mandatem tymczasowym. W czeskim porządku prawnym bowiem obowiązuje zasada, że najpierw premiera mianuje prezydent, jeżeli rząd nie uzyska zaufania, to druga próba należy też do prezydenta, a dopiero za trzecim razem premiera mianuje przewodniczący parlamentu. Według uzgodnień partii politycznych, jednak Miloslav Vlček zobowiązał się, w przypadku dwóch nieudanych prób ustawienia rządu, zrezygnować ze stanowiska przewodniczącego izby niższej i nie wskazywać premiera.

Prezydent Václav Klaus mianował premierem Mirka Topolánka, którego rząd mniejszościowy ODS jednak nie uzyskał zaufania parlamentu. Prezydent następnie ponownie mianował premierem Topolánka, który zestawił rząd koalicyjny ODS+KDU-ČSL+Partia Zielonych. Ten rząd uzyskał zaufanie dzięki umówionej nieobecności 2 posłów ČSSD 19 stycznia 2007, więc po ponad 7 miesiącach od wyborów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]