Wybory parlamentarne w Iraku w styczniu 2005 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wybory parlamentarne w Iraku, 2005, odbyły się 30 stycznia 2005 roku na terenie Iraku. Były to pierwsze wybory parlamentarne w Iraku od obalenia reżimu Saddama Husajna w 2003 roku. Wybieranych było 275 przedstawicieli narodu irackiego do Zgromadzenia Narodowego. Już 29 stycznia 2005 roku rozpoczęło się głosowanie Irakjiczyków mieszkających poza granicami kraju. Lokale wyborcze utworzono w 15 państwach świata (łącznie 35 lokali).

Oddziały policji pilnującej lokal wyborczy w Paryżu, Francja

Według danych państwowej komisji wyborczej, frekwencja wyniosła 59%. Oficjalnie było to 14 milionów Irakijczyków, ale listy wyborców powstawały głównie na podstawie wcześniejszych list, służących do przyznawania kartek zapomogowych. Lokale wyborcze funkcjonowały najlepiej na terenach zamieszkanych przez ludność kurdyjską i szyitów. Na tych terenach mówiło się o prawdziwym przewrocie w świadomości Irakijczyków i entuzjazmie związanym z wyborami. Inaczej było na terenach sunnickich. W Bagdadzie w dzielnicach sunnickich wiele lokali było zamkniętych, a w otwartych ruch był niewielki. W dwustutysięcznym sunnickim mieście Samarra oddano zaledwie 1400 głosów, wliczając w to głosy szyickich policjantów pilnujących urn wyborczych.

Lokal wyborczy w Paryżu znajdujący się w szkole, Francja

Głosowano na poszczególne ugrupowania systemem proporcjonalnym, bez progów wyborczych. Listy kandydatów były niejawne ze względu na niebezpieczeństwo zamachów terrorystycznych. Niezależna Komisja Wyborcza miała 10 dni na ogłoszenie wyników.

Mimo ochrony wyborów przez 170 tysięcy amerykańskich żołnierzy i ich sojuszników oraz tysięcy Irakijczyków służących w irackiej służbie bezpieczeństwa (w sumie około 200 tysiecy ludzi), w wielu miejscach dochodziło do zamachów. Zginęło w nich ponad 30 osób, z czego większość to cywile, a około setka została ranna. Odpowiedzialność za te akty przemocy, mające przeszkodzić w demokratycznych przemianach w Iraku, brał na siebie Abu Musab al-Zarkawi, jeden z ówcześnie najbardziej poszukiwanych przez USA terrorystów.

Lista partii[edytuj | edytuj kod]

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

W wyborach wygrał Zjednoczony Sojusz Iracki – ugrupowanie, któremu patronuje szyicki duchowny Ali al-Sistani uzyskując 48,19% głosów (140 mandatów w 275-miejscowym Irackim Zgromadzeniu Narodowym). Za nim uplasował się Demokratyczny Patriotyczny Sojusz Kurdystanu, który zdobył 25,73%% głosów (75 mandatów). Partia premiera Ijada Alawiego – Lista Iracka zdobyła 13,82% głosów (40 mandatów). Frekwencja wyniosła 59%.

Partia Polityczna Głosy Punkty proc. Mandaty (zmiana)
Zjednoczony Sojusz Iracki 4 075 292 48,19% 140 +140
Demokratyczny Patriotyczny Sojusz Kurdystanu 2 175 551 25,73% 75 +75
Lista Iracka 1 168 943 13,82% 40 +40
Irakijczycy 150 680 1,78% 5 +5
Iracki Front Turkmenów 93 480 1,11% 3 +3
Narodowe Niepodległe Kadry i Elity 69 938 0,83% 3 +3
Unia Ludowa 69 920 0,83% 2 +2
Kurdyjska Unia Islamska 60 592 0,72% 2 +2
Islamska Organizacja Akcyjna w Iraku - Centralny Nakaz 43,205 0,51% 2 +2
Narodowa Partia Demokratyczna Iraku 36 795 0,44% 1 +1
Narodowa Lista Rafidain'ego (Asyryjczycy) 36 255 0,43% 1 +1
Blok Pojednania i Oswobodzenia 30,796 0,36% 1 +1
Pozostałe partie 444 819 5,25% - -
Głosy nieważne 94 305 - - -
Razem 8 456 266 100,0% 275
Frekwencja: 59%