Wybory parlamentarne w Polsce w 1969 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wybory parlamentarne w Polsce w 1969 roku zostały przeprowadzone 1 czerwca 1969 roku – jednocześnie z wyborami do rad narodowych – na podstawie uchwały Rady Państwa z 14 marca 1969 r.[1]

System wyborczy[edytuj | edytuj kod]

Głosowanie charakteryzowało się dużą swobodą wyboru między (w praktyce) akceptacją listy FJN a skreśleniem kandydatów (oddaniem nieważnego głosu), a także wysokim stopniem biernego przyzwolenia społecznego.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Frekwencja w wyborach do Sejmu wyniosła 97,61%. Według obwieszczenia Państwowej Komisji Wyborczej[2] na listy FJN oddano 99,22% ważnych głosów. Głosów nieważnych oddano 7 766, czyli 0,04% wszystkich oddanych głosów.

Wyniki wyborów:

Komitet Wyborczy Mandaty  % mandatów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza 255 55,5%
Zjednoczone Stronnictwo Ludowe 117 25,4%
Bezpartyjni 49 11,1%
Stronnictwo Demokratyczne 39 8%

W szczególności:

  • poseł Władysław Gomułka w okręgu wyborczym nr 3 w Warszawie-Praga otrzymał 99,44% ważnych głosów
  • poseł Józef Cyrankiewicz w okręgu wyborczym nr 4 w Krakowie – 94,00% (najmniej spośród kandydatów, znajdujących się na pierwszych miejscach na listach wyborczych)
  • poseł Ignacy Loga-Sowiński w okręgu wyborczym nr 6 w Łodzi – 96,86%
  • poseł Marian Spychalski w okregu wyborczym nr 7 w Poznaniu – 95,63%
  • poseł Jerzy Hagmajer w okręgu wyborczym nr 10 w Ełku – 92,24% (najmniej spośród kandydatów, którzy otrzymali legitymację poselską)
  • poseł Edward Gierek w okręgu wyborczym nr 27 w Sosnowcu – 99,78% (najwięcej spośród wszystkich kandydatów).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Uchwała Rady Państwa z dnia 14 marca 1969 roku o zarządzeniu wyborów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i do rad narodowych (Dz. U. z 1969 r. Nr 7, poz. 57).
  2. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej, „Życie Warszawy”, z 3 czerwca 1969 r.