Wybory parlamentarne we Włoszech w 1996 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wybory parlamentarne we Włoszech w 1996 roku odbyły się 21 kwietnia 1996. W ich wyniku wybrano członków Izby Deputowanych i Senatu XIII kadencji. Były to wybory przedterminowe, przeprowadzone dwa lata po również przedterminowych wyborach do parlamentu XII kadencji. Potrzeba kolejnych wyborów wynikała z rozpadu koalicji tworzącej rząd Silvia Berlusconiego i niemożności wyłonienia stabilnej większości. Wybory zakończyły się zwycięstwem lewicy skupionej wokół Drzewa Oliwnego, która większość w parlamencie uzyskała dzięki współpracy z komunistami.

Ordynacja wyborcza do obu izb przewidywała wybory mieszane. W okręgach jednomandatowych wybierano 475 posłów i 232 senatorów. 155 członków Izby Deputowanych i 83 członków Senatu zostało wyłonionych proporcjonalnie. Przed wyborami ponownie zorganizowały się dwa bloki centroprawicy i centrolewicy, które wystawiły wspólne listy w wyborach senackich oraz w wyborach większościowych do niższej izby parlamentu.

Centrolewicowe Drzewo Oliwne (Ulivo), na czele którego stanął Romano Prodi, utworzyły postkomunistyczna Demokratyczna Partia Lewicy, koalicja Ludowcy na rzecz Prodiego (głównie Włoska Partia Ludowa, poza tym Włoska Partia Republikańska, Unia Demokratyczna, lista popierana przez SVP), Odnowienie Włoskie i Federacja Zielonych.

Centroprawicowy Biegun na rzecz Wolności (Polo per le Libertà), kierowany przez Silvia Berlusconiego, powołały Forza Italia, Sojusz Narodowy, a także koalicja partii chadeckich (Centrum Chrześcijańsko-Demokratyczne i Zjednoczeni Chrześcijańscy Demokraci).

Samodzielnie wystartowały m.in. skrajnie lewicowe Odrodzenie Komunistyczne (wystawiające listy pod nazwą Postępowcy i posiadające pakt o współpracy z lewicą), Liga Północna, a także środowisko radykałów skupione wokół Marca Pannelli.

Parlament przetrwał całą pięcioletnią kadencję, w trakcie której centrolewica współtworzyła cztery kolejne rządy.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Wybory do Izby Deputowanych XIII kadencji[edytuj | edytuj kod]

Kwota proporcjonalna
Lista wyborcza Głosy  % Miejsca
Demokratyczna Partia Lewicy 7.894.118 21,06 26
Forza Italia 7.712.149 20,57 37
Sojusz Narodowy 5.870.491 15,66 28
Liga Północna 3.776.354 10,07 20
Odrodzenie Komunistyczne 3.213.748 8,57 20
Ludowcy na rzecz Prodiego 2.554.072 6,81 4
CCD-CDU 2.189.563 5,84 12
Odnowienie Włoskie 1.627.380 4,34 8
Federacja Zielonych 938.665 2,50
Lista Pannelli 702.988 1,88
Trójkolorowy Płomień 339.351 0,91
Partia Socjalistyczna 149.441 0,40
Pozostali 516.078 1,38
Razem 37.484.398   155
Okręgi jednomandatowe
Lista wyborcza Głosy  % Miejsca
Drzewo Oliwne 15.725.655 42,16 247
Biegun na rzecz Wolności 15.027.030 40,29 169
Liga Północna 4.038.239 10,83 39
Postępowcy 982.505 2,63 15
Trójkolorowy Płomień 624.558 1,67
SVP 156.708 0,42 3
Pozostali 2
Razem 37.295.109   475

Senat XIII kadencji[edytuj | edytuj kod]

Lista wyborcza Głosy  % Jednomandatowe Proporcjonalne Razem
Drzewo Oliwne 13.444.978 41,21 134 23 157
Biegun na rzecz Wolności 12.185.020 37,35 67 49 116
Liga Północna 3.394.733 10,41 18 9 27
Postępowcy 934.974 2,87 10 10
Trójkolorowy Płomień 747.487 2,29 1 1
Lista Pannelli 509.826 1,56 1 1
Partia Socjalistyczna 286.426 0,88
SVP 178.425 0,55 2 2
Na rzecz Vallée d'Aoste 29.538 0,1 1 1
Razem 32.624.584   232 83 315

Podział miejsc pomiędzy partie[edytuj | edytuj kod]

Lista Izba Deputowanych Senat
Demokratyczna Partia Lewicy 172 98
Ludowcy na rzecz Prodiego 69 29
Odnowienie Włoskie 26 11
Federacja Zielonych 14 14
Niezależni 4 5
Drzewo Oliwne łącznie 285 157
Forza Italia 123 48
Alleanza Nazionale 93 43
CCD-CDU 30 25
Biegun na rzecz Wolności łącznie 246 117
Liga Północna 59 27
Odrodzenie Komunistyczne 35 10
SVP 3 2
Na rzecz Valléé d'Aoste 1 1
Liga Akcji Południowej 1
Trójkolorowy Płomień 1
Lista Pannelli 1
Razem 630 315

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]