Wybory prezydenckie w Gwinei Równikowej w 2009 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gwinea Równikowa
Godło Gwinei Równikowej
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Gwinei Równikowej

Wikiprojekt Polityka

Wybory prezydenckie w Gwinei Równikowej w 2009 roku - wybory prezydenckie w Gwinei Równikowej przeprowadzone 29 listopada 2009. Głównym faworytem wyborów od początku pozostawał prezydent Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, który ubiegał się o piątą kadencję z rzędu. Wobec braku realnej opozycji w kraju, prezydent zdobył 95,4% głosów poparcia. Organizacje międzynarodowe, w tym Human Rights Watch, uznały, że wybory nie spełniły standardów demokratycznych.

Organizacja wyborów[edytuj | edytuj kod]

Władzę w Gwinei Równikowej sprawuje od 1979 prezydent Teodoro Obiang Nguema Mbasogo. Do 2009, jako jedyny kandydat bądź przy bojkocie ze strony opozycji, czterokrotnie wygrywał wybory prezydenckie (w 1982, 1989, 1996, 2002), zdobywając za każdym razem ponad 95% głosów. W wyborach prezydenckich z grudnia 2002 zdobył 97,1% głosów[1]. Wybory zostały skrytykowane przez społeczność międzynarodową (w tym UE)[2].

Zgodnie z konstytucją, prezydent Gwinei Równikowej wybierany jest na okres 7-letniej kadencji, z możliwością wielokrotnej reelekcji. Kolejne wybory prezydenckie powinny były odbyć się pod koniec 2009. Jednak 29 lutego 2008 prezydent Obiang zapowiedział przesunięcie terminu wyborów na rok 2010[3]. Po ponad półtora roku zmienił zdanie i dekretem z 15 października 2009 ogłosił ich organizację 29 listopada 2009. Ogłoszenie nowego terminu wyborów, na 45 dni przed głosowaniem, wywołało niezadowolenie w szeregach opozycji, która stwierdziła, że tak krótki okres czas uniemożliwi jej odpowiednie przygotowanie się i organizację kampanii wyborczej. Pomimo tego, lider opozycyjnej partii Zjednoczenie na rzecz Demokracji Społecznej (CPDS, Convergencia para la Democracia Social), Plácido Micó Abogo, zapowiedział udział w wyborach, choć oskarżył władze o planowanie fałszerstw wyborczych[4].

Udział w wyborach zapowiedział również prezydent Obiang, który od początku pozostawał niekwestionowanym faworytem w walce o urząd z powodu braku silnej opozycji politycznej[5]. W sumie do udziału wyborów w wyborach zgłosiło się 5 kandydatów. Listę kandydatów podano do publicznej wiadomości dopiero w połowie listopada[6].

Kampania wyborcza[edytuj | edytuj kod]

5 listopada 2009 w Gwinei Równikowej rozpoczęła się kampania wyborcza, która trwała do 27 listopada[3]. Zgodnie z wydanym oświadczeniem, władze zobowiązały się do przeprowadzenia uczciwych i demokratycznych wyborów, zapewniając wszystkim kandydatom otwarty dostęp do mediów. Wszystkie partie polityczne biorące udział w wyborach miały również otrzymać fundusze ze środków państwowych na prowadzenie kampanii wyborczych[7].

Zdaniem obserwatorów, w tym Human Rights Watch, kampania wyborcza nie odbyła się na równych prawach. Opozycja była zastraszana i pozbawiona równego dostępu do mediów. Dodatkowo, na 43 międzynarodowych obserwatorów, wyznaczonych przez Unię Afrykańską i Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Środkowej, zostało nałożonych szereg ograniczeń, które postawiły pod znakiem zapytania rezultat ich pracy. Według HRW, wybory w Gwinei w istocie stwarzały tylko pozory wolnych, a ich celem było "przypieczętowanie" rządów prezydenta Obianga[8][9].

W czasie kampanii główny kandydat opozycji, Micó Abogo, oskarżył prezydenta Obianga o wykorzystanie funduszy państwowych na finansowanie swojej kampanii. Zarzucił Partii Demokratycznej Gwinei Równikowej wyprowadzenie na ten cel 10 mld franków CFA (15,2 mln euro) ze środków budżetowych. Prezydent zaprzeczył zarzutom. Stwierdził, że jego kampania jest finansowana ze składek aktywnych członków partii. Kandydatom opozycji zarzucił natomiast, że ich główną intencją startu w wyborach nie jest wygrana, lecz chęć wzbogacenia się dzięki pieniądzom, otrzymywanym przez każdego z kandydatów z funduszy publicznych na organizację kampanii (300 mln franków CFA)[10].

Prezydent Obiang stwierdził, że spodziewa się swojej reelekcji i zdobycia co najmniej 97% głosów poparcia[11]. Obiecywał kontynuację swojej polityki, redystrybucję dochodów ze sprzedaży surowców naturalnych i dalszy rozwój gospodarczy kraju[12].

28 listopada 2009, w przeddzień głosowania, bojkot wyborów ogłosił Carmelo Mba Bacale, kandydat Akcji Ludowej. Zarzucił władzom planowanie fałszerstw wyborczych, wskazując na fakt, że okręgowym komisjom wyborczym oraz krajowej komisji wyborczej przewodniczącą członkowie PDGE[13].

Głosowanie i wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Władze nałożyły na obywateli szereg ograniczeń w dniu wyborów. W obawie o bezpieczeństwo, zakazano poruszania się pojazdami, spożywania alkoholu, posiadania przy sobie broni oraz organizowania zgromadzeń w pobliżu lokali wyborczych[6][14]. Do udziału w wyborach uprawnionych było 291 tys. spośród ok. 630 tys. obywateli[10][15].

Według oficjalnych wyników, opublikowanych 4 grudnia 2009, wybory zdecydowanie wygrał prezydent Obiang, zdobywając 95,37% głosów poparcia. Micó Abogo, główny kandydat opozycji, uzyskał 3,55% głosów. Frekwencja wyborcza wyniosła 93%[16].

Zdaniem obserwatorów, wyniki wyborów nie były zaskoczeniem, gdyż same wybory nie mogły odbyć się w sposób wolny i demokratyczny. W dniu głosowania zanotowano niską frekwencję wyborczą, a na ulicach widoczne były liczne patrole służ bezpieczeństwa. Prezydent Obiang pochwalił przebieg głosowania. Natomiast Micó Pladigo odrzucił wyniki wyborów, oskarżając władze o fałszerstwa. Organizacje międzynarodowe wskazywały na fakt nieopublikowania przez władze list wyborców, kierowania pracami komisji wyborczej przez ministra spraw wewnętrznych oraz odmowie wydania wiz licznym dziennikarzom zagranicznym chcącym relacjonować przebieg wyborów[17][18].

Kandydat - Partia polityczna Liczba głosów %
Teodoro Obiang Nguema Mbasogo (PDGE) 260 462 95,37%
Plácido Micó Abogo (CPDS) 9 700 3,55%
Archivaldo Montero Biribé (UP) 931 0,34%
Bonaventura Monsuy Asumu (PCSD) 462 0,17%
Carmelo Mba Bacale (APGE) 437 0,16%
Głosy nieważne 1167 0,41%
Razem 273 527 (93%) 100%
Źródło:[16]

Przypisy

  1. Elections in Equatorial Guinea (ang.). African Elections Database. [dostęp 11 listopada 2009].
  2. Taylor & Francis Group: The Europa World Year Book 2003 (s.1526-1528) (ang.). [dostęp 11 listopada 2009].
  3. 3,0 3,1 Equatorial Guinea maps out election timetable (ang.). Reuters, 1 marca 2008. [dostęp 11 listopada 2009].
  4. Back to Google News Equatorial Guinea to hold presidential vote (ang.). AFP, 16 października 2009. [dostęp 2009-11-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-03)].
  5. Equatorial Guinea to hold Nov. 29 presidential poll (ang.). Reuters, 16 października 2009. [dostęp 2009-11-11].
  6. 6,0 6,1 Equatorial Guinea Leader Seen Extending Grip on Power (ang.). Bloomberg.com, 27 listopada 2009. [dostęp 2009-11-27].
  7. Presidential Campaigning Officially Begins in Equatorial Guinea (ang.). Earth Times, 6 listopada 2009. [dostęp 2009-11-11].
  8. PREVIEW: Equatorial Guinea poll 'rubber stamp', rights groups warn (ang.). Earth Times, 27 listopada 2009. [dostęp 2009-11-27].
  9. Equatorial Guinea: Human Rights Concerns Taint Election (ang.). allAfrica, 25 listopada 2009. [dostęp 2009-11-27].
  10. 10,0 10,1 Eq.Guinea rival accuses president of abusing funds (ang.). The Free Library. [dostęp 2009-11-27].
  11. Equatorial Guinea kicks out presidential elections (ang.). People's Daily Online, 29 listopada 2009. [dostęp 2009-11-29].
  12. Obiang promete ser reelegido con más del 97% de los votos (hiszp.). AFP, 27 listopada 2009. [dostęp 2009-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-25)].
  13. Guinée équatoriale: un candidat aux présidentielles va "boycotter" le scrutin (fr.). AFP, 28 listopada 2009. [dostęp 2009-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-25)].
  14. Equatorial Guinea election results expected on Dec. 7 (ang.). People's Daily Online, 30 listopada 2009. [dostęp 2009-11-30].
  15. Background Note: Equatorial Guinea (ang.). U.S. Department of State, listopad 2009. [dostęp 2009-11-27].
  16. 16,0 16,1 Resultados finales de las elecciones Presidenciales (hiszp.). Guinea Ecuatorial - Ministerio de Informacion, Cultura y Turismo, 4 grudnia 2009. [dostęp 2009-12-04].
  17. Opposition 'will not accept' Equatorial Guinea election (ang.). BBC News, 29 listopada 2009. [dostęp 2009-11-30].
  18. Eq Guinea incumbent Obiang wins criticised poll (ang.). Reuters, 30 listopada 2009. [dostęp 2009-11-30].