Wyczyniec polny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyczyniec polny
Alopecurus myosur kz1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj wyczyniec
Gatunek wyczyniec polny
Nazwa systematyczna
Alopecurus myosuroides Huds.
Fl. Angl. 23 1762
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Wyczyniec polny (Alopecurus myosuroides Huds.) – gatunek wieloletniej rośliny, należącej do rodziny wiechlinowatych. Jako gatunek rodzimy rośnie w zachodniej i południowej Europie, północnej Afryce i południowo-zachodniej Azji. Ponadto zawleczony na pozostałą część Europy, do Ameryki i Australii[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Szorstkie źdźbło do 50 cm wysokości.
Kwiaty
Zebrane w kłoski, te z kolei zebrane w wałkowatą, zwężoną na końcach wiechę szerokości około 5 mm. Plewy zrośnięte ze sobą powyżej połowy, krótko orzęsione na brzegu i na grzbiecie. Plewka dolna z ością u nasady[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia, chwast. Rośnie na polach, ugorach i rowach. Kwitnie od maja do lipca. Liczba chromosomów 2n = 14[4]. Gatunek charakterystyczny zbiorowisk chwastów upraw okopowych z rzędu Polygono-Chenopodietalia[5].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zróżnicowany na dwie odmiany[2]:

  • Alopecurus myosuroides var. myosuroides - występuje w całym zasięgu gatunku
  • Alopecurus myosuroides var. tonsus (Blanche ex Boiss.) R.R.Mill - rośnie od Grecji na zachodzie po Pakistan na wschodzie

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-01-15].
  2. 2,0 2,1 Alopecurus myosuroides na eMonocot [dostęp 2014-01-15].
  3. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  4. Alopecurus myosuroides na Flora of China [dostęp 2014-01-15].
  5. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.