Wykres Edgewortha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykres dwóch złożonych układy współrzędnych dla dwóch osób, Anny i Marka. Wykres spełnia następujące warunki:
- Początek układu współrzędnych dla Marka ma miejsce w punkcie M, dla Anny w punkcie A
- Czerwone krzywe obojętności należą do Marka, niebieskie do Anny
- Na każdej z osi wyznaczona jest konsumpcja jednego z dóbr, masła (osie AB i CM) bądź szynki (osie AC i BM).
Czarna linia AM (krzywa kontraktu) wyznacza punkty w których występuje optymalna efektywność w sensie Pareta, gdyż krańcowe stopy substytucji jednego dobra drugim Anny i Marka będą w tych punktach równe (krzywe obojętności są do siebie styczne). W punkcie ‘’’h’’’, nieleżącym na linii AM Anna może zwiększyć swoją użyteczność konsumując więcej masła i mniej szynki, przesuwając się tym samym do punktu ‘’’i’’’. W sytuacji tej będziemy przesuwać się po tej samej krzywej obojętności Marka - jego użyteczność się nie zmieni, co oznacza, że sytuacja h jest nieefektywna w rozumieniu Pareto.

Wykres Edgewortha (inaczej skrzynka Edgewortha) jest jednym ze sposobów graficznej prezentacji optymalności Paretowskiej, autorstwa irlandzkiego ekonomisty Francisa Edgeworth'a. Pokazuje możliwe kombinacje alokacji dóbr między dwie osoby, prezentując zarówno optymalne jak i nieoptymalne kombinacje.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicola Acocella, Zasady polityki gospodarczej, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002 ISBN 83-01-13821-1