Wykres pudełkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wykres pudełkowy, Wykres skrzynkowy (ang. box-plot) jest jedną z form graficznej prezentacji rozkładu cechy statystycznej, spotykany najczęściej w pakietach komputerowych wspomagających proces analizy i interpretacji danych statystycznych. Pozwala ująć na jednym rysunku wiadomości dotyczące położenia, rozproszenia i kształtu rozkładu empirycznego badanej cechy.

Wykres pudełkowy (przedstawiony poziomo) tworzymy odkładając na poziomej osi wartości niektórych parametrów rozkładu. Nad osią umieszczony jest prostokąt (pudełko), którego lewy bok jest wyznaczony przez pierwszy kwartyl, zaś prawy bok przez trzeci kwartyl. Szerokość pudełka odpowiada wartości rozstępu ćwiartkowego. Wewnątrz prostokąta znajduje się pionowa linia, określająca wartość mediany.

Rysunek pudełka uzupełniamy po prawej i lewej stronie odcinkami zwanymi wąsami. W najprostszym wariancie lewy koniec lewego odcinka wyznacza najmniejszą wartość w zbiorze, natomiast prawy koniec prawego odcinka to wartość największa. W innym wariancie wąsy mają długość półtorej wartości rozstępu ćwiartkowego, zaś wartości leżące poza tym zakresem są reprezentowane przez punkty (patrz doświadczenie numer 3 na wykresie obrazującym doświadczenie Michelsona-Morleya).

Zasada tworzenia wykresu skrzynkowego
Wykres skrzynkowy obrazujący Doświadczenie Michelsona-Morleya