Wymieranie blondynek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziecko o blond włosach

Wymieranie blondynek (ang. blonde extinction) – miejska legenda lub mistyfikacja od czasu do czasu pojawiająca się w prasie, według których osoby o blond włosach są skazane na wymarcie. Po raz pierwszy tego typu wiadomość pojawiła się w 1865, a ostatnio na szeroką skalę w 2002 i 2006. Współcześnie jako powód rzekomego zagrożenia dla istnienia blondynek i blondynów wymienia się fakt, że blond włosy są uwarunkowane genetycznie przez geny recesywne, które aktualnie posiada niewielka liczba ludzi - aby potomstwo miało blond włosy, oboje rodzice muszą być posiadaczami tego genu.

Weryfikacja naukowa[edytuj | edytuj kod]

W rzeczywistości powyższa interpretacja podstaw genetyki jest całkowicie błędna. Zgodnie z prawem Hardy'ego-Weinberga częstość występowania genu recesywnego w populacji, w której jest on równomiernie rozprzestrzeniony, pozostaje stała - o ile tylko dany allel nie zostaje eliminowany na skutek doboru naturalnego, lub z przyczyn zewnętrznych (takich, jak epidemie chorób selektywnie zagrażających posiadaczom określonego allelu).

Przyczyną odstępstw od prawa Hardy'ego-Weinberga może być różnorodność antropologiczna i etniczna połączone z intensywną migracją ludności: w niektórych populacjach (np. u negroidów właściwych) allel odpowiadający za jasny kolor włosów w ogóle nie występuje. Intensywne mieszanie genów z udziałem takich populacji doprowadzi do systematycznego spadku częstości występowania jasnych włosów w kolejnych pokoleniach, jednak dopóki osoby o jasnych włosach będą atrakcyjne w aspekcie doboru płciowego[1], dopóty allel odpowiadający za ten kolor pozostanie obecny w całkowitej populacji - zmniejszy się tylko stopień jego rozpowszechnienia. To spostrzeżenie, zgodne z podstawami współczesnej genetyki populacyjnej, zostało ujęte przez profesora dermatologii Jonathana Reesa z Uniwersytetu w Edynburgu następująco: "geny giną jedynie, gdy ich posiadanie jest niekorzystne lub przez przypadek."[2].

Częstotliwość występowania blond włosów może się zatem zmniejszyć, ale nie zanikną one zupełnie – o ile nie wystąpią dodatkowe, nieprzewidziane okoliczności prowadzące do selekcji[2].

Historia mistyfikacji[edytuj | edytuj kod]

Występowanie jasnych włosów we Włoszech

Pierwsze informacje na ten temat pojawiły się już w 1865, gdy reporter Flag of Our Union napisał o "na szczęście" niespełnionych przepowiedniach "pewnych mądrych osób", które twierdziły, że zbliża się koniec dla blondynek. W 1890 dziennikarz Boston Daily Globe powołał się na badania rzekomo przeprowadzone przez niejakiego doktora Beddoesa z British Royal Infirmary w Londynie, który stwierdził, że mężczyźni wolą żenić się z brunetkami, co jego zdaniem miało doprowadzić do stopniowego wyginięcia genu przenoszącego włosy blond.

W 1906 C.E. Woodruff przepowiedział wyginięcie blondynek w ciągu 600 lat, choć dodał, że ma nadzieję, iż nauka znajdzie sposób na kontrolę wyboru koloru włosów.

Kolejne raporty prasowe na ten temat pojawiły się w prasie w 1961 i powoływały się na obserwacje nieistniejącej organizacji International Committee for Demographic Studies, według której blondynki były skazane na wymarcie jako bardziej delikatne i trudniej przystosowujące się do zmian klimatycznych.

W 2002 w prasie cytowano rzekomy raport niemieckich naukowców, a w niektórych publikacjach, powołując się na badania przeprowadzone przez WHO, według których gen włosów blond był skazany na zagładę jako gen recesywny, przepowiedziano rzekome wymarcie naturalnych blondynek w 2202[2]. WHO oficjalnie zaprzeczyło, aby kiedykolwiek pod egidą tej organizacji przeprowadzono takie badania[3][4].

Podobnie o wyginięciu blondynek pisał The Sunday Times w 2006, także powołując się na badania WHO, lecz potem opublikował sprostowanie do wiadomości podanej w artykule[5].

Tego typu informacje pojawiły się także w polskich mediach[6][7], ale najczęściej informując o tym micie cytowano oficjalne stanowisko WHO dementujące plotkę o rzekomym wyginięciu w przyszłości blondynek[8].

Przypisy

  1. European hair and eye colour: A case of frequency-dependent sexual selection? Peter Frost, Evolution and Human Behavior, Vol. 27, 2, pp 85-103 (marzec 2006)
  2. 2,0 2,1 2,2 Blondes 'to die out in 200 years' (ang.). [dostęp 2009-02-15]. s. 2002-09-27.
  3. Hair-raising story about blonds cut short (ang.). [dostęp 2009-02-15]. s. 2002-10-03.
  4. Clarification of erroneous news reports indicating WHO genetic research on hair colour (ang.). [dostęp 2009-02-15]. s. 2002-10-01.
  5. Corrected-Cavegirls were first blondes to have fun (ang.). [dostęp 2009-02-15]. s. 2006-02-26.
  6. Giną naturalne blondynki. [dostęp 2009-02-15]. s. 2005-07-06.
  7. Dużą blondyną ty bądź. [dostęp 2009-02-15].
  8. Skąd się wzięły blondynki. [dostęp 2009-02-15]. s. 2006-03-20.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]