Wymyk szarawy
| Wymyk szarawy | |
| Arctosa cinerea | |
| Fabricius, 1777 | |
 Wymyk szarawy w naturalnym środowisku |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | szczękoczułkowce |
| Gromada | pajęczaki |
| Rząd | pająki |
| Podrząd | Opisthothelae |
| Rodzina | pogońcowate |
| Rodzaj | Arctosa |
| Gatunek | wymyk szarawy |
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wymyk szarawy (Arctosa cinerea) - gatunek dużego pająka z rodziny pogońcowatych (Lycosidae).
Spis treści |
[edytuj] Opis
Wymyki szarawe są jednymi z największych europejskich przedstawicieli swojej rodziny. Samce osiągają długość 12-15 mm, a samice 14-18 mm. Ubarwione są niepozornie, w biało-szare cętki i prążki.
[edytuj] Siedliska
Dzięki maskującemu ubarwieniu są bardzo trudne do zauważenia w naturalnym środowisku - nadwodnych żwirowiskach i na plażach. Wykrycie obecności tych pająków dodatkowo utrudnia fakt, że zwykle posiadają wiele kryjówek.
[edytuj] Pożywienie
Wymyk szarawy poluje przeważnie na nadwodne owady i inne bezkręgowce. Dzięki pokaźnym rozmiarom i waleczności jest w stanie pokonać nawet duże drapieżne chrząszcze z rodziny biegaczowatych - trzyszcze, zamieszkujące podobne biotopy.
[edytuj] Występowanie
Zasięg występowania wymyka szarawego rozciąga się od strefy śródziemnomorskiej na północ do Skandynawii i na wschód aż do Syberii. W związku z postępującą degradacją środowiska naturalnego zmniejsza się powierzchnia siedlisk dla tego pająka, dlatego też w wielu rejonach Europy (zwłaszcza na zachodzie) stał się on gatunkiem rzadkim. W Polsce wciąż występuje na terenie całego kraju.
[edytuj] Ciekawostki
Wymyk szarawy został wybrany "Europejskim Pająkiem Roku 2007"[1].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Baehr Barbara, Baehr Martin (1987). "Arctosa cinerea" in: Welche Spinne ist das? Die bekanntesten Arten Mitteleuropas.
Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co. KG, Stuttgart, 93. ISBN 978-83-7073-635-4.
