Wyprawa tysiąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wyprawa tysiąca (także: wyprawa sycylijska) – zorganizowana w maju 1860 przez Giuseppe Garibaldiego wyprawa tysiąca ochotników (Czerwonych koszul) przeciwko Królestwu Obojga Sycylii.

W ciągu czterech miesięcy Garibaldi podporządkował sobie liczące 9 milionów ludzi państwo i zmusił do ucieczki króla Obojga Sycylii Franciszka II. Sukces akcji był skutkiem poparcia miejscowej ludności oraz rozkładu neapolitańskiej armii, która pozbawiona była woli walki.

W efekcie krótkiej kampanii Garibaldi stał się panem całych południowych Włoch, które oddał pod władzę Wiktora Emanuela II, króla Sardynii. Na przełomie 1860/1861 wojska sardyńskie, przyłączając po drodze część Państwa Kościelnego, dotarły do Neapolu.

W marcu 1861 proklamowano Zjednoczone Królestwo Włoch.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]