Wyrak sundajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyrak sundajski
Tarsius bancanus[1]
Horsfield, 1821
Wyrak sundajski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd Haplorrhini
Rodzina Tarsiidae
Rodzaj Tarsius
Gatunek wyrak sundajski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wyrak sundajski (Tarsius bancanus) – ssak z rodziny wyrakowatych, występujący na Sumatrze, Borneo i sąsiadujących z nimi niewielkich wyspach. Zamieszkuje lasy, można go spotkać także w bliskim otoczeniu siedzib ludzkich.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 8-16 cm, masa 85-165 g. Futro przybiera różnorodne barwy – od szarobrązowej przez beżową do żółtej. Wyjątkowo duże oczy – średnica jednego wynosi 1,6 cm. Bardzo długi ogon, nagi, z wyjątkiem pędzelka sierści na końcu. Przednie łapy krótsze od tylnych. Długie palce. Wyjątkowo giętka szyja pozwala zwierzęciu obracać głowę niemal o 360 stopni.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Nocny tryb życia. Żyją w małych grupach złożonych z samca, samicy i ich młodego. Dnie spędzają, śpiąc w dziuplach drzew lub ukryte wśród gęstej roślinności. Polują, wykorzystując głównie doskonały słuch, ale mają też bardzo dobrze rozwinięty zmysł wzroku i węchu. Potrafią wykonywać wyjątkowo długie skoki do 2 metrów długości i 1,5 m wysokości. Zwierzęta terytorialne, zamieszkują teren ok 1 hektara. Samce oznaczają swoje terytorium za pomocą moczu lub wydzieliny ze specjalnych gruczołów nadbrzusznych. Porozumiewają się między sobą za pomocą głośnych okrzyków.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Zwierzęta głównie owadożerne, ale zjadają także drobne ssaki i gady. Dziennie mogą zjeść pokarm o wadze odpowiadającej 10% masy ich ciała.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Zwierzęta monogamiczne. Rozmnażają się dwa razy w roku. Samica po sześciomiesięcznej ciąży rodzi jedno młode, pokryte sierścią i z otwartymi oczami. Małe jest karmione mlekiem przez ok. 45 dni. Dojrzałość płciową osiąga w wieku jednego roku. Wyraki sundajskie dożywają w niewoli ponad 16 lat.

Korelacja z człowiekiem[edytuj | edytuj kod]

Wyraki sundajskie nie boją się ludzi i mogą mieszkać nawet w ogrodach przydomowych. Są uważane za pożyteczne, ponieważ zjadają wiele szkodliwych dla człowieka owadów. Niekiedy są chwytane i sprzedawane jako zwierzęta domowe. Stanowią także cenny materiał dla naukowców. Z drugiej strony wyraki mogą przenosić na człowieka pasożyty.

Przypisy

  1. Tarsius bancanus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Tarsius bancanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Tarsius bancanus (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 19 sierpnia 2010].