Wysłuchanie publiczne

Wysłuchanie publiczne (en. public hearing) - jedna z form bezpośredniego uczestnictwa obywateli w stanowieniu prawa.

Publiczne wysłuchanie to dopuszczenie do głosu obywateli (podczas tworzenia prawa), którzy uważają, że będą dotknięci proponowanym prawem, lub uważają, że ich głos podniesie poziom debaty.

Publiczne wysłuchanie jest często mylone z konsultacjami społecznymi. Jednak pomiędzy konsultacjami społecznymi a publicznym wysłuchaniem istnieją istotne różnice. W odróżnieniu od konsultacji społecznych publiczne wysłuchanie jest proceduralnie zabezpieczone przed manipulacją. Główne zabezpieczenia to:

1. jawność — swobodny wstęp zainteresowanych osób i organizacji, obecność mediów, udostępnienie protokołów
2. równe prawa — podczas publicznego wysłuchiwania znany ekspert, przyjaciel polityków oraz zwykły obywatel z ulicy mają te same prawa (n.p. czas wypowiedzi)
3. szczegółowy protokół — dokumentuje przebieg dyskusji, oraz zawiera informacje o osobach zabierających głos
4. spisane zasady — prowadzenia publicznego wysłuchania, które wiążą zarówno uczestników jak i organizatorów publicznego wysłuchania
5. sformułowanie wniosków — obowiązkiem prowadzącego publiczne wysłuchanie jest krótkie opisanie dyskusji i wypływających z niej wniosków.

We współczesnej Polsce po raz pierwszy procedura public hearing została zastosowana w 2005 roku prez Ministerstwo Zdrowia i dotyczyła dyskusji nad pomysłem depenalizacji obrotu miękkimi narkotykami.

Linki zewnętrzne

• Regulamin Sejmu
• Lobbing i wysłuchanie publiczne
• Regulamin wysłuchania opinii publicznej przez Ministra Zdrowia
• Ustawa o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa ([http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051691414 Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1414)]
• Rozporządzenie Rady Ministrów o przeprowadzeniu wysłuchania publicznego dotyczącego projektów rozporzadzeń ([http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20060300207 Dz. U. z 2006 r. Nr 30, poz. 207)]
• Raport Instytutu Sobieskiego nt. publicznego wysłuchania