Wysięk (medycyna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W medycynie wysięk (łac. exsudatum) jest to płyn powstający w przebiegu zapaleń. Przez ściany naczyń krwionośnych przenikają płynne składniki osocza i gromadzą się w tkankach i jamach ciała; wysięk może mieć charakter surowiczy, włóknikowy, ropny lub mieszany. Typowo surowiczy płyn wysiękowy jest mętny, zawiera granulocyty, limfocyty, włóknik oraz komórki wyściółki jam ciała. Zawiera około 4% białek składem odpowiadających białkom surowicy krwi. Gęstość płynu wysiękowego waha się między 1,018 a 1,025.

Płyn taki powstaje w wyniku zapalenia, na skutek zwiększenia przepuszczalności naczyń włosowatych i wymaga odróżnienia od przesięku, który może powstawać z innych przyczyn, a daje podobne objawy kliniczne.

Płyny wysiękowe wchodzą w skład trzeciej przestrzeni płynowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Groniowski, Stefan Kruś, Daniel Chibowski: Podstawy patomorfologii : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1991, s. 239–240. ISBN 83-200-1566-9.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.