Wysoka (powiat pilski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wysoka
Herb
Herb Wysokiej
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat pilski
Gmina Wysoka
gmina miejsko-wiejska
Data założenia XIII w.
Prawa miejskie 1505
Burmistrz Marek Madej
Powierzchnia 4,82 km²
Wysokość 110 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności
• gęstość

2728
566 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 67
Kod pocztowy 89-320
Tablice rejestracyjne PP
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Wysoka
Wysoka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wysoka
Wysoka
Ziemia 53°10′54″N 17°04′47″E/53,181667 17,079722Na mapach: 53°10′54″N 17°04′47″E/53,181667 17,079722
TERC
(TERYT)
4303819094
Urząd miejski
Plac Powstańców Wielkopolskich 21
89-320 Wysoka
Wikisłownik Hasło Wysoka w Wikisłowniku
Strona internetowa
BIP

Wysoka (niem. Wissek) to miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie pilskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Wysoka. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. pilskiego.

Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 2728 mieszkańców[1].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wysoka leży 20 km na wschód od Piły 5 km na północ od trasy krajowej nr 10, na Pojezierzu Krajeńskim, na pagórkowatym, polodowcowym terenie. Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 190 Gniezno-Krajenka oraz nieczynna linia kolei wąskotorowej do Łobżenicy i Białośliwia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość istniała już w XIII wieku - pierwsza wzmianka pochodzi z 1260 roku. Wysoka była centrum znacznego terytorium stanowiącego własność Mikołaja Łodzi z nadania Bolesława Pobożnego. Od 1505 roku obok wsi Wysoka Wielka wymieniane jest miasto Wysoka, które było własnością szlachecką, m.in. Kościelskich i Tuczyńskich. Po wielkim pożarze miasta w 1772 roku wystawiono nowy przywilej miejski. 2 stycznia 1919 roku władzę w mieście objęli powstańcy wielkopolscy. Utworzono polską Radę Ludową i Straż Obywatelską. Wysoka była jedną z najbardziej na północ wysuniętych placówek powstańczych. Jednak już 4 stycznia Niemcy z Piły opanowali miasto. Kontrataki Polaków z Wyrzyska nie powiodły się. Wysoka wróciła do Polski na mocy traktatu wersalskiego w styczniu 1920 roku. We wrześniu 1939 roku na stoku Góry Wysokiej hitlerowcy rozstrzelali 19 Polaków. W okresie okupacji niemiecka administracja nazistowska zmieniła nazwę miasta na niem. Weißeck (1942-1945)[potrzebne źródło].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Wysoka jest niewielkim ośrodkiem gospodarczym, stanowiącym zaplecze dla rolniczej okolicy. Znajduje się tu zakład przemysłu drzewnego oraz cegielnia.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Góry Wysockie.

W odległości 1 km na zachód od miasta, przy drodze do Rudnej znajduje się Góra Wysoka (157 m n.p.m.) - najwyższe wzniesienie pasma wzgórz morenowych, tzw. Gór Wysockich (zwanych też Wysokimi, które porośnięte jest lasem z przewagą sosny. Miasto leży pomiędzy dwoma pasmami moren czołowych na wysokości 110 m n.p.m., a na południe od miasta rozciąga się teren podmokłych łąk, gdzie gniazdują liczne ptaki. Miejsce to jest zalewane okresowo wodą z tzw. kanału okalinieckiego, który stanowi dopływ rzeczki Radacznicy wpadającej do Jeziora Kopcze pod Kaczorami. Jej źródła znajdują się w okolicy miasta. Jedno z nich wypływa z Gór Wysockich. Wiosną i jesienią te podmokłe tereny, które znajdują się między Wysoką, Wysoczką i Wysoką Małą stają się ostoją dla licznie migrujących ptaków(łabędzie, kaczki, gęsi, żurawie itp.) Występują tu stada saren, dzików. Można też spotkać lisy, jeże, bobry europejskie, zające i wiele innych gatunków ssaków, ptaków, płazów i roślin.

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • Z Wysokiej wywodzili się bracia Ziarnikowie (Kazimierz, Marek, Krzysztof i Mirosław), którzy byli zawodnikami żużlowej Polonii Bydgoszcz.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Miasto Kraj Data podpisania umowy
 Jesberg  Niemcy 2002

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 105. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].